ارزیابی مقدار مواد سوختنی پس از آتش سوزی در جنگلکاری های کاج تدا با استفاده از خطنمونه و روش FLM (مطالعه موردی: جنگلکاریهای تََخسَم در استان گیلان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جنگلداری دانشگاه گیلان
2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
4 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
5 دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران
6 استادیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
doi
10.22092/ijfpr.2015.105660چکیده
وقوع آتش سوزی در بوم سازگانهای طبیعی به شرایط آب وهوایی، در دسترس بودن منابع احتراق و مقدار و مشخصات مواد سوختنی بستگی دارد. میزان انباشتگی مواد سوختنی یک عامل تعیین کننده در رفتار آتش است. باقیمانده های چوبی افتاده در جنگل و نیز پوشش علفی کف جنگلها ازجمله عاملهای تعیین کننده در شدت آتش سوزی و زمان احتراق است. مدیران جنگل برای مدیریت ماده سوختنی نیاز به آگاهی از مقدار، ترکیب طبقه قطری و وضعیت زمانی و مکانی مواد سوختنی دارند. جنگلکاریهای سوزنیبرگ در ناحیه سراوان و لاکان شهرستان رشت ازجمله حساسترین مناطق به آتشسوزی در جنگلهای استان گیلان هستند. بهمنظور مشخص کردن مقدار انباشت ماده سوختنی و درجه اهمیت آن در خطر آتشسوزی این جنگلها پس از آتشسوزیهای اخیر، جنگلکاری تخسم در منطقه جنگلی لاکان مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از خطنمونه و از روش FLM (روش برآورد مقدار ماده سوختنی) استفاده شد. نتایج نشان داد که مقدار ماده سوختنی در پوشش جنگلکاری با کاج تدا 3/89 تن در هکتار است که در طبقه های قطری مختلف پراکنده است. این میزان سوخت، آتش سوزی شدیدی را متوجه این جنگل نمی کند، اما بعضی از پوشش های علفی منطقه دارای مقدار ماده سوختنی زیادی هستند که آتشسوزی شدید و گذرایی را از این پوششها می توان انتظار داشت.