نقش استرس در ارتباط هوش هیجانی با سلامت روانی در داوران لیگ برتر فوتبال ایران
نویسندگان
1 کارشناسیارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز، تهران، ایران
3 استایار مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور کرج، کرج، ایران
doi
10.22059/jsm.2015.55967چکیده
ایران بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بوده و بهصورت میدانی انجام گرفته است. جامعۀ آماری پژوهش را کلیۀ داوران و کمکداوران لیگ برتر فوتبال ایران (فصل 92-1391) تشکیل دادند (79=N) و نمونۀ آماری برابر با کل جامعه در نظر گرفته شد. ابزار اندازهگیری شامل سه پرسشنامۀ سلامت عمومی (GHQ-28)، استرس شغلی (جان شرمربورن، 1974) و هوش هیجانی (برادبری و گریوز، 1993) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامهها را استادان و متخصصان تربیت بدنی تأیید کردند و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از شاخصهای توصیفی و آزمونهای آماری t تکنمونهای، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی با سلامت روانی رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد؛ اما بین استرس شغلی با سلامت روانی و استرس شغلی با هوش هیجانی رابطۀ معناداری مشاهده نشد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که استرس شغلی بهتنهایی نمیتواند سلامت روانی داوران را پیشبینی کند. از طرفی استرس شغلی بههمراه هوش هیجانی پیشگوی مناسبی برای سلامت روانی داوران است. بدین معنا که با افزایش هوش هیجانی و کاهش استرس شغلی سلامت روان داوران بهبود مییابد.