تأثیر سطوح مختلف آمیختگی توسکا و صنوبر بر جمعیت فرانکیا در خاک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 استاد، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات خاک و آب کشور
doi
10.22092/ijfpr.2015.103010چکیده
امروزه از کاشت مخلوط درختان تثبیتکننده نیتروژن برای تأمین نیاز عناصر غذایی صنوبرکاریها استفاده میشود، اما این امر می تواند با کاهش تعداد گیاه میزبان در هکتار بر جمعیت فرانکیای خاک تأثیر منفی داشته باشد. برای مطالعه تأثیر سطوح مختلف آمیختگی توسکا با صنوبر بر جمعیت فرانکیا در خاک، آزمایشی در قالب آماری بلوک های کامل تصادفی با پنج تیمار شامل نسبتهای 100، 70، 50 و 30 درصد آمیختگی صنوبر Populus deltoides 77/51 با توسکای ییلاقی (Aluns subcordata) با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات صنوبر صفرابسته انجام شد. جمعیت فرانکیا در خاک به روش بیشترین تعداد محتمل (MPN) و میزبانی نهال های توسکای ییلاقی تعیین شد. نتایج نشان داد که توسکا در سطوح مختلف آمیختگی باعث افزایش رشد ارتفاعی و قطری صنوبرها، بهبود وضعیت عناصر غذایی، کربن آلی و pH خاک و افزایش غلظت نیتروژن و پتاسیم در برگهای صنوبر نسبت به تیمار خالص صنوبر شده است. همچنین نتایج جمعیت فرانکیا نشان داد که خاک تیمارهای مختلف با یکدیگر ازنظر آماری تفاوت معنیداری داشتند. بیشترین و کمترین جمعیت، 49/17 و 0/89 عدد در گرم خاک، بهترتیب در تیمارهای توسکا و صنوبر خالص مشاهده شد. جمعیت فرانکیا با ارتفاع درخت توسکا، مقادیر فسفر و پتاسیم قابل دسترس خاک همبستگی منفی معنی دار داشت، اما با قطر درخت توسکا، pH خاک و عناصر غذایی برگ رابطه مثبت و معنی داری را نشان داد. نتایج پژوهش پیشرو نشان داد که فرانکیا در رشد و تأمین عناصر غذایی مورد نیاز درختان مؤثر بوده است و کشت مخلوط نسبت به کشت خالص صنوبر باعث افزایش جمعیت فرانکیا شده است.