مدل‌یابی تأثیر انگیزش شغلی بر رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان چهارمحال و بختیاری

نویسندگان

1 استادیار گروه تربیت ‌بدنی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 کارشناس‌ارشد مدیریت ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، مبارکه، ایران

3 استادیار گروه تربیت ‌بدنی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران

doi
10.22059/jsm.2015.55361
چکیده

این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر انگیزش شغلی بر رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان چهارمحال و بختیاری انجام گرفت. کلیۀ کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان چهارمحال و بختیاری (152=N) فهرست منابع انگیزش (بارباتو، 2004) را کامل کردند و مدیران مستقیم این کارکنان رفتارهای شهروندی سازمانی آنها را با استفاده از مقیاس رفتار شهروندی سازمانی (پادساکوف و همکاران، 1990) ارزیابی کردند که از مجموع 152 پرسشنامه توزیع‌شده، 140 پرسشنامه  (5/92 درصد) قابل ‌استفاده بود که همین تعداد به‌عنوان نمونه در نظر گرفته شد. رابطۀ مثبت و معنا‌داری بین ابعاد انگیزش شغلی و رفتارهای شهروندی سازمانی (01/0>P و 29/0 =r) به‌دست آمد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که دو بعد انگیزش خودپندارۀ درونی و انگیزش ابزاری واجد شرایط پیش‌بینی رفتار شهروندی سازمانی‌اند. مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که 24 درصد تغییرات رفتار شهروندی سازمانی را می‌توان با انگیزش شغلی تبیین کرد. این نتایج نشان داد که هر یک از ابعاد انگیزش شغلی تا حدودی رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان را تبیین می‌کند و لازم است مدیران با شناسایی و تقویت ابعاد انگیزش شغلی به‌ویژه ابعاد خودپندارۀ درونی و انگیزش ابزاری بروز رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان و در نهایت اثربخشی سازمان خود را ارتقا دهند.