بررسی میزان خوداستنادی استادان تربیت بدنی در نشریه‌های «المپیک» و «حرکت» طی سال‌های 1382 تا 1388

نویسندگان

1 . دانشجوی دکتری تربیت بدنی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 . دانشجوی دکتری تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

3 .دانشجوی دکتری تربیت بدنی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

4 . دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.22059/jsm.2015.55165
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی میزان خوداستنادی استادان تربیت بدنی در نشریه‌های «المپیک» و «حرکت» طی سال‌های 1382 تا 1388 بود. بر این اساس، تعداد و میزان مقاله‌های دارای خوداستنادی، نسبت نویسندگان خوداستنادگر به کل نویسندگان، تعداد خوداستنادی و میزان آن، توزیع خوداستنادی به‌ترتیب سال انتشار و نسبت خوداستنادی به تفکیک نوع مدرک در دو نشریۀ «المپیک» و «حرکت» بررسی شد. روش تحقیق این پژوهش توصیفی بود. یافته‌های پژوهش نشان داد، میزان مقاله‌های خوداستنادی برای دو نشریۀ «حرکت» و «المپیک» به‌ترتیب 2/24 و 7/31 درصد است. میانگین خوداستنادی هر مقاله به‌ترتیب برای این دو نشریه 36/0 و 48/0 درصد است. در هر دو نشریه میزان خوداستنادی از رشد صعودی یا نزولی منظمی طی این سال‌ها برخوردار نبوده است. در هر دو نشریه بالاترین درصد مدرک مورد استفاده در خوداستنادی‌های نویسندگان نشریات چاپ‌شدۀ قبلی است. امروزه کمیته‌های ترفیع دانشگاهی به‌منظور ارزیابی بازدهی اعضای هیأت علمی خود و شایستگی علمی کار آنها از شمارش تعداد استنادها و تعیین ضریب تأثیرگذاری نشریات استفاده می‌کنند، بنابراین پرداختن به این موضوع اهمیت ویژه‌ای دارد.