فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از کاربردهای متداول سلولز، تولید خمیر حل­شونده است که به‌میزان خلوص بالا نیاز دارد. برای تولید خمیر حل‌شونده، منابع سلولزی متفاوتی استفاده می‌شود. اخیراً به دلیل جنگل­زدایی و کمبود زمین کشاورزی و مشکلات مربوط به کشت و زرع، استفاده از منابع سلولزی چوبی و غیرچوبی (پنبه) کاهش یافته است. درنتیجه الیاف بازیافتی، به­عنوان یکی از منابع سلولزی مورد توجه قرار گرفته است. دی‌اکسید کلر به­عنوان ماده رنگ‌بر کاملاً گزینشی عمل می­کند و افزایش فاکتور کاپا در حذف مقادیر لیگنین بسیار کارآمد است. در این پژوهش، خمیر حل­شونده حاصل از الیاف بازیافتی طی پخت سودا و رنگ‌بری با دی­اکسید کلر به­دست آمد. سپس تأثیر تغییرات در فاکتور کاپای مرحله­ دوم رنگ‌بری با دی­اکسیدکلر (D2) بر ترکیبات شیمیایی (هولوسلولز و لیگنین)، دسترس‌پذیری (ماندگاری آب)، درجه بسپارش، آلفاسلولز و درجه روشنی مورد بررسی قرار می­گیرند. نتایج نشان داد که تخریب هولوسلولز شدید نبوده و دی­اکسیدکلر منجر به آسیب سلولز و کاهش آلفاسلولز و همچنین کاهش درجه بسپارش نشد. حذف لیگنین به‌عنوان بخش آبگریز و باقی ماندن همی­سلولزها به­عنوان بخش آبدوست، افزایش دسترس­­پذیری و ماندگاری آب و کاهش درجه ­روشنی را به همراه داشت.