توسعه‌ روشی برای ارزیابی خطر آتش‌سوزی جنگل با استفاده از متغیرهای محیطی و انسان‌ساخت

نویسندگان

1 دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
10.22092/ijfpr.2015.102369
چکیده

پژوهش پیش‌رو به‌منظورارزیابی خطر آتش‌سوزی به‌روش همپوشانی و با استفاده از متغیرهای مختلف محیطی و انسان‌ساخت در جنگل‌های بخش سه نکا- ظالمرود انجام شد. ابتدا نقشه‌های زیرمعیارهای عامل‌های فیزیوگرافی، زیست‌شناختی، اقلیمی و انسان‌ساخت تهیه شد. همچنین نقشه آتش‌سوزی‌های گذشته منطقه از شرکت نکاچوب تهیه و رقومی شد. سپس نقشه مناطق آتش‌سوزی گذشته با نقشه‌ زیرمعیارهای هر یک از معیارهای مذکور روی‌هم‌گذاری شد تا میزان همپوشانی طبقات پرخطر این نقشه‌ها با محدوده آتش‌سوزی‌های گذشته (اهمیت یا وزن هر زیرمعیار در وقوع آتش‌سوزی) مشخص شود. نتایج نشان داد زیرمعیارهای نوع و تراکم پوشش گیاهی، فاصله از رودخانه و میانگین رطوبت نسبی سالانه بیشترین تأثیر را در وقوع آتش‌سوزی این جنگل‌ها داشته‌اند. نقشه خطر وقوع آتش‌سوزی با ادغام وزنی کلیه نقشه‌های زیرمعیارهای موثر در GIS در پنج طبقه تهیه شد. در نهایت نقشه آتش‌سوزی‌های گذشته با نقشه خطر آتش‌سوزی روی‌هم‌گذاری شد. نتایج نشان داد که مناطق پرخطر آتش‌سوزی در نقشه‌ پتانسیل خطر تهیه‌ شده با روش همپوشانی، تطابق زیادی با مناطق آتش‌سوزی‌های گذشته دارند که نشان‌دهنده اعتبار و صحت زیاد روش مورد استفاده می‌باشد.