تاثیر اشعه گاما بر خصوصیات فیزیکی، مکانیکی، مورفولوژی و دوام بیولوژیکی چند سازه چوب پلاستیک

نویسندگان

1 گروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع‌ طبیعی و محیط‌زیست، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه فرایند، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشگاه فرایند، تهران، ایران

3 استاد، گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

4 دانشیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران.

doi
10.22092/ijwpr.2021.356586.1702
چکیده

اخیراً استفاده از پرتوهای یونیزه کننده مانند اشعه گاما در پلیمرها به دلیل اصلاح خصوصیات آنها، توجه زیادی از محققان را به خود جلب کرده است. ازاین‌رو، در این تحقیق از پلی‌پروپیلن به‌عنوان ماتریس چندسازه و ماده سازگارکننده مالیک انیدرید (MAPP) و چوب صنوبر را به‌عنوان پرکننده تحت تابش اشعه گاما با دوزهای مختلف از 0 تا  kGy 75 قرار دادیم. قارچ پوسیدگی سفید (Trametes versicolor) و قارچ پوسیدگی قهوه­ای (Gloeophyllum Trabeum) برای آزمودن پوسیدگی قارچی استفاده شد. هدف اصلی این مطالعه، بررسی مزایای احتمالی تابش اشعه گاما برای بهبود برخی خصوصیات فیزیکی و مکانیکی چندسازه‌ها و همچنین بررسی تخریب بیولوژیکی در اثر پوسیدگی قارچی آنها بود. نتایج نشان داد، تابش اشعه گاما خصوصیات فیزیکی و مکانیکی چندسازه را بهبود و دوام بیولوژیکی آنها را در برابر قارچ‌های پوسیدگی سفید و قهوه‌ای افزایش می‌دهد. همچنین یکنواختی میکروگراف‌های حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داد که با تشعشعات گاما به چندسازه می‌توان شاهد بهبود تعامل بین الیاف پلیمر و چوب بود.