طراحی الگوی توسعه حرفه ای اعضای هیئت علمی بالینی با رویکرد مرجعیت علمی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد
نویسندگان
1 گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه مطالعات تربیتی و برنامهریزی درسی، واحد مشهد،دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران (نویسنده مسئول)
3 مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی و مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی ، واحد مشهد،دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2026.92521.5171چکیده
زمینه و هدف : تحول آموزش پزشکی در دههی اخیر، نیازمند بازنگری در رویکردهای توسعه حرفهای اعضای هیئت علمی بالینی است؛ چراکه ایفای نقش مؤثر در آموزش، پژوهش و خدمات بالینی تنها با ارتقای مهارتهای حرفهای کافی تحقق نمییابد، بلکه مستلزم شکلگیری «هویت و مرجعیت علمی» بهعنوان بنیان کیفیت و نوآوری دانشگاهی است. ازاینرو، این پژوهش با هدف طراحی الگوی جامع توسعه حرفهای اعضای هیئت علمی بالینی با رویکرد مرجعیت علمی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده است.روش کار: روش تحقیق از نوع کیفی و استراتژی تحقیق از نوع تحلیل محتواست. روش نمونه گیری ، هدفمند است. مشارکت کنندگان شامل 9 تن از مدیران علوم پزشکی که دارای سابقه اجرائی مدیریتی حداقل 10 سال می باشند، بوده است. همچنین 3 تن از اساتید دانشگاهی که گرایش تحصیلی آنها مدیریت آموزشی با مرتبه استادیاری به بالا و سابقه تدریس 10 سال و بیشتر از آن می باشند، بوده است. جهت اعتبار داده ها در این تحقیق، ضریب توافق دو کدگذار یا ضریب کاپا استفاده شده است و عدد 0.794 بدست آمده است. ابزارتحقیق، مصاحبه بوده است. نتایج: یافته های تحقیق شامل شش مقوله به نام های توسعه حرفهای آموزشی، پژوهشی، بالینی، سازمانی، اخلاقی اجتماعی می باشد همچنین 16 مولفه است. نتیجه گیری: الگوی طراحیشده، چارچوبی تلفیقی و بومی برای ارتقای حرفهای اعضای هیئت علمی بالینی فراهم میکند؛ الگویی که از سطح عملکرد فردی فراتر رفته و به تقویت مرجعیت علمی دانشگاه در عرصه ملی و بینالمللی منجر شود.