فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زبان‌شناسی نقش‌گرا با مطالعه زبان‌های زنده دنیا و فراهم ­آوردن شیوه‌های جدید بررسی زبان، مؤلفه‌های جهان‌شمول گذرایی را استخراج کرد و روان‌شناسی تحلیلی نیز با حلاجی دقیق روان انسان، الگوهای جهان‌شمول روانی یا همان سنخ‌های روان‌شناختی را مطرح نمود. فراگیری مؤلفه‌های گذرایی در بیشتر زبان‌ها از یک سو و کهن‌الگوبودن سنخ‌های روان‌شناختی از سوی دیگر، ما را بر آن داشت تا رابطه میان تیپ‌های روان‌شناختی دو شخصیت از رمان «ترلان» نوشته فریبا وفی را با تکیه بر دو نگرش «درون‌گرایی» و «برون‌گرایی»، با میزان گذرایی دیالوگ‌ها و توصیفات نویسنده از آن‌ها بررسی و تحلیل کنیم. دو پرسش پژوهش حاضر این است که چگونه زبان در بازنمود روان­شناسی شخصیت­ های داستانی نقش دارد و چگونه می‌توان از طریق ساخت گذرایی زبان داستان، تیپ ­روان‌شناختی شخصیت‌ها را شناسایی و تحلیل کرد. بدین منظور از دو نظریه ساخت و مؤلفه ­های گذرایی هاپر (Hopper) و تامسون (Thompson) و تیپ­شناسی شخصیت یونگ، استفاده کرده­ایم. آمارها و داده ­های پژوهش نشان داد که نگرش روانی غالب در شخصیت ترلان، «درون‌گرا» و در شخصیت رعنا «برون‌گرا» است. پس از آن میزان گذرایی دیالوگ‌ها و بندهای هر دو شخصیت را بررسی کردیم و در نهایت، به این نتیجه رسیدیم که خصلت‌های روان‌شناختی فرد نه تنها منش و رفتار و شخصیت او را می‌سازد، بلکه بر زبان و شیوه استفاده‌ از آن نیز اثرگذار است؛ به طوری ­که گذرایی بندهای مربوط به شخصیت‌های برون‌گرا (رعنا) بالاتر و به سرنمون گذرایی نزدیک­تر است و در مقابل، در بندهای مربوط به شخصیت­ های درون­گرا (ترلان)، شاهد میزان گذرایی پایین‌تری در اکثر مؤلفه‌ها هستیم.