سنجش و ارزیابی کشت برنج و صیفجات بر میزان نشست زمین (مطالعه موردی: آبخوان نورآباد استان فارس- ایران)
نویسندگان
1 دانشیار سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیائی، دانشکده علوم جغرافیائی، دانشگاه اصفهان.
2 پژوهشگر پسادکترا ژئومورفولوژی دانشگاه حکیم سبزواری.
3 دانشیار ژئومورفولوژی دانشگاه حکیم سبزواری.
doi
10.22034/gmpj.2023.393690.1432چکیده
فرونشست یک مخاطره محیطی که سبب ریزش و پایین رفتن سطح زمین میشود و در بازه زمانی طولانی نشست زمین را به همراه دارد؛ توسعه آن در کشورهای جهان سوم از جمله ایران به دلیل استفاده بی حد و حصر از منابع آب زیرزمینی در زمینه فعالیت های کشاورزی رو به افزایش است دشت نورآباد یکی از دشتهای مهم استان فارس از لحاظ توسعهی کشاورزی به شمار میآید که در چند سال اخیر با پدیدهی فرونشست زمین در اثر برداشت یرویه از منابع آب زیرزمینی روبرو بوده است. الگو کشت نقش موثری در میزان فرونشست زمین دارد در این پژوهش به بررسی نوع کشت در میزان فرونشست حوضه آبریز نورآباد از روشهای تداخل سنجی راداری، ماشین بردار پشتیبان و رگرسیون فضایی استفاده گردید. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بیشترین میزان فرونشست زمین در مناطقی که به کشت گونه های برنج اختصاص یافته به حداکثر میزان حدود 10سانتیمتر در سال رسیده است. نتایج حاصل از الگو کشت و ارتباط آن با فرونشست زمین نشان ازوجود همبستگی مثبت ضریبR2 برابر90/0 و کمترین میزان خطا حدود 0.001 را به خود اختصاص داده است.