شبیهسازی اثر سالمندی جمعیت و سیاستهای عمومی دولت بر رشد اقتصادی در چارچوب مدل نسلهای همپوشان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
2 استاد، گروه اقتصاد، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران (مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک)
3 استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران
4 استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
5 دانشیار،گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی ،تنکابن،ایران
doi
10.22054/ijer.2022.60856.977چکیده
در این مقاله اثر سالمندی جمعیت بر رشد اقتصادی با مدل قابل محاسبه با نسلهای همپوشان (OLG) دیاموند تعمیمیافته در یک اقتصاد بسته که در آن عنصر سرمایه انسانی بهصورت درونزا شکلگرفته، شبیهسازی شده است. ابتدا پویاییهای اثر سالمندی بر متغیرهای اقتصاد کلان و بهویژه رشد اقتصادی در سناریو پایه (وضعیت فعلی اقتصاد ایران) و سپس پویاییهای آثار سیاستهای عمومی دولت تحت سناریوهای مختلف جهت افزایش سرمایه انسانی و افزایش حقوق بازنشستگی بر رشد اقتصادی برای یک دوره50 ساله شبیهسازی شده است. نتایج مدل نشان داد که سیاستهای عمومی دولت در جهت افزایش سرمایه انسانی سهم نیروی کار ماهر ( نیروی کار موثر) را افزایش میدهد؛ بنابراین، اثر رشد دارد. در مقادیر بالای سناریو پایه (وضعیت کشورهای صنعتی) اثر بهرهوری بر سالمندی غلبه میکند و رشد بلندمدت افزایش مییابد. همچنین نتایج نشان داد که افزایش نسبت حقوق بازنشستگی به سطح کشورهای پیشرفته، رشد اقتصادی مبتنی بر سمت تقاضا را ترغیب میکند، اما اثر سطح دارد و رشد بلندمدت را تغییر نمیدهد. نتایج نشان میدهد افزایش سالمندی اگر همراه با سیاستهای عمومی دولت در جهت ارتقای سرمایهانسانی باشد، میتواند بهطور بالقوه اثر منفی سالمندی را بر رشد جبران کند.
