تحلیل پایداری آبراهه رود گادر از طریق مورفومتری و مقایسه مکانی بازه‌های رودخانه‌ای

نویسندگان

1 دانشیار ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه خوارزمی

2 استادیار ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران

3 استاد ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران

4 استادیار اقلیم شناسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه پیام نور سقز

5 دانشجوی دکتری مخاطرات ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه خوارزمی

doi
10.22034/gmpj.2021.141037
چکیده

این مدل رودخانه‌های آنابرنچ را بر اساس پارامترهای توان جریان، میزان و اندازه بار بستر، اندازه ذرات کرانه‌ها، میزان جا به جایی جانبی، نسبت طول جزایر به پهنای مجرا در شش طبقه تقسیم ‌بندی می‌کند که نتایج نشان داد رودخانه گادر در محدوده نوع شماره پنج و شاخص میزان به هم ‌پیوستگی و افزایش عمودی جزایر و سینوسیتی مجرا در محدوده نوع یک قرار دارد. جزایر در بازه‌های شریانی و مستقیم به دلیل پهنای بیش‌تر از بازه‌های دیگر رشد بیش‌تری داشته‌اند و در بازه مئاندری واقع در بین ارتفاعات کیله شین تا روستای بیمضرته رشد کمتری است. در بازه سوم که جنس رسوبات بستر و کناره رودخانه و دره‌ای که رودخانه در آن جریان دارد از نوع فرسایش ‌پذیری است و عرض بستر رودخانه زیاد بوده ولی در بازه اول که جنس رسوبات بستر و کناره رودخانه از نوع سازندهای مقاوم به فرسایش می-باشد تغییرات رودخانه‌ای کم‌تر یا تغییرات بسیار کم بوده است. رودخانه گادر با هر شش نوع رودخانه شاخه شاخه از منظرهایی دارای شباهت است و در حالت کلی این مجرا با طرح نانسون و نایتون انسجام و مطابقت کامل را ندارند.