تولید نانو کامپوزیتهای چوب پلاستیک با استفاده از پسماند های کشاورزی و ضایعات پلیمری شهری
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی بخش تحقیقات علوم چوب و فرآوردههای آن، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران
2 دکتری صنایع چوب، بخش تحقیقات علوم چوب و فرآوردههای آن
3 بخش تحقیقات چوب و فرآورده های آن، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
4 بخش تحقیقات علوم چوب و فرآوردههای آن، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
5 بخش تحقیقات علوم چوب و فراورده های آن، مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijwpr.2020.342818.1609چکیده
در این پژوهش خواص مقاومتی نانو کامپوزیت چوب پلاستیک تولید شده با استفاده از 5 سطح پسماند های سلولزی ( باگاس ، ساقه ذرت ، ساقه برنج ، ساقه آفتاب گردان و ساقه کلزا )، سه سطح مواد نانویی ( نانولوله های کربنی ، نانو سیلیس ، نانو رس ) و ضایعات پلیمری شهری (پلیپروپیلن PP و پلی اتیلن سنگین HDPE و غیره ) مورد بررسی قرار گرفت. بمنظور اتصال شیمیایی کامپوزیتهای الیاف چوب/پلیمر از مواد شیمیایی و تقویت کننده (عوامل جفت کننده) به دلیل خواص آبدوستی الیاف سلولزی و آب گریزی پلاستیکها استفاده شده است. برای بررسی ویژگیهای مکانیکی و اتصال کامپوزیتها از دستگاههای اکسترودر و پرس گرم استفاده شد. نتایج نشان داده که استفاده از ضایعات پلیمری سنگین HDPE سبب افزایش مقاومت کششی، مدو ل خمشی و مقاومت به ضربه نسبت به ضایعات پلی پروپیلن شده است. در خصوص استفاده از ضایعات و پسماندهای کشاورزی در ساخت کامپوزیتهای چوب- پلاستیک بهطورکلی نتایج نشان داده است که افزودن ضایعات لیفی کشاورزی در چندسازه چوب پلاستیک بهطور مشخص سبب بهبود خواص خمشی و کششی گردیده است. و دربین آنها ساقه باگاس دارای برتری محسوسی نسبت به مواد لیگنوسلولزی دیگر داشته است. استفاده از ضایعات پلیمری و پسماند های کشاورزی با استفاده از نانو سیلیس بهترین نتیجه مقاومتها را نشان داده است بهطورکلی نتایج نشان داده است که استفاده از ضایعات لیفی کشاورزی بهعنوان تقویتکننده در چندسازههای چوب پلاستیک دارای خواص مکانیکی مورد انتظار میباشند.
