فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این بررسی 45 قطعه‌نمونه در رویشگاه‌های طبیعی کلیر در جنوب ایران شامل رویشگاه‌های میشی، گتان، جاسک‌کهنه، جگین، گابریک، سدیچ، لیردف و سورگلم در استان هرمزگان و رویشگاه‌های شمس‌آباد، بمپور، سولدان، مومان، باهوکلات، تیس و کوچو در استان سیستان‌و‌بلوچستان طوری انتخاب شدند که در آنها گونه کلیر به‌شکل گروهی حضور داشت. در هر قطعه‌نمونه یک پروفیل خاک حفر شد و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی  آن شامل واکنش‌اسیدی، هدایت ‌الکتریکی، شن، سیلت، رس و آهک خاک اندازه‌گیری شد. خاک بیشتر رویشگاه‌ها قلیائی (7/6 تا 8/4) بودو هدایت الکتریکی آنها بین 1/3 تا 22/8 میلی‌موس بر سانتی‌متر متغیر بود. رویشگاه‌های کلیر دارای خاک با بافت سبک و به‌طور‌عمده لومی تا لومی- شنی بود، به‌طوری‌که درصد ذرات شن، سیلت و رس به‌ترتیب بین 14/7 تا 85/7، 3/2 تا 59/2 و 8/5 تا 37 درصد متغیر بود. بیشتر خاک‌ها آهکی بود و مقدار آهک بین 9/3 تا 33/5 درصد نوسان داشت. به‌طور‌کلی با توجه به نتایج به‌دست‌آمده از تجزیه‌وتحلیل CCA، مهم‌ترین عامل‌ها در پراکنش گونه کلیر، به‌ترتیب مقدار ذرات شن، سیلت، رس، واکنش‌ خاک و هدایت الکتریکی آن بود.