معرفی شاخص جدید کیفیت منابع آب سطحی جهت مصارف شرب با استفاده از روشهای چندمتغیره آماری (مطالعه موردی: رودخانه سفیدرود)
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
2 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران
doi
10.22067/jsw.2022.77413.1177چکیده
هدف از تحقیق حاضر توسعه و معرفی یک شاخص جدید کیفیت آب شرب (SDWQI)، با استفاده از پارامترهای کیفی اندازهگیری شده در ایستگاههای هیدرومتری رودخانه سفیدرود است. به این منظور 12 پارامتر کیفی ماهانه شامل کل مواد جامد محلول (TDS)، هدایت الکتریکی (EC)، سختی کل (TH)، اسیدیته (pH)، کلر (Cl-)، سولفات (SO4-2)، کربنات (CO3-2)، بیکربنات (HCO3-)، منیزیم (Mg2+)، سدیم (Na+)، کلسیم (Ca2+) و پتاسیم (K+) طی دوره آماری 1366-99 در ایستگاههای هیدرومتری رودبار و آستانه واقع در رودخانه سفیدرود استفاده شده است. پس از پردازشهای اولیه روی دادهها مانند تحلیل همبستگی پارامترها، از روشهای چندمتغیره آماری مانند خوشهبندی و تجزیه به مؤلفههای اصلی (PCA) به منظور انتخاب و وزندهی پارامترهای کیفیت آب با استفاده از بستههای “cluster” و “factoextra” در نرمافزار R 4.1.1 برای توسعه شاخص جدید کیفیت آب استفاده شده است. نتایج شاخص جدید توسعه داده شده با شاخص کیفیت آب شرب سازمان بهداشت جهانی (WHO) و دستهبندی کیفیت آب شرب شولر مقایسه شده است. وزندهی پارامترها با استفاده از روش PCA حاکی از اختصاص بیشترین و کمترین وزن به ترتیب به پارامترهای TDS و K+ و برابر 163/0 و 031/0 میباشد. همچنین نتایج حاکی از پوشش 3/59 و 6/67 درصدی مولفههای اصلی اول و دوم از واریانس تغییرات کل پارامترهای کیفیت آب مورد بررسی به ترتیب در ایستگاههای رودبار و آستانه میباشد. نتایج دستهبندی کیفیت آب بیانگر قرار گرفتن به ترتیب (5/40، 4/16 و 7/23 درصد) و (1/90، 1/73 و 3/57 درصد) دادههای ایستگاههای رودبار و آستانه در ردهی خوب و عالی جهت مصارف شرب بر اساس دستهبندی شولر، شاخص WHO و شاخص جدید میباشد.