کاربرد نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا به عنوان سامانه حمل داروی ریواستیگمین هیدروژن تارتارات

نویسندگان

1 استادیار، گروه غذایی و کشاورزی، پژوهشکده غذایی و کشاورزی، پژوهشگاه استاندارد، سازمان ملی استاندارد ایران، کرج

2 استادیار، گروه مهندسی زیست‌پزشکی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

3 استادیار، گروه مهندسی شیمی (بیوتکنولوژی)، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی (بیوتکنولوژی)، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران

5 استادیار، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران

doi
10.22041/ijbme.2014.14706
چکیده

این تحقیق با هدف تهیه یک سامانه مبتنی بر نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا (MSN)، برای حمل داروی ریواستیگمین هیدروژن تارتارات و بررسی سمیت سلولی این سامانه، با و بدون دارو، روی رده سلو‏‏ل‏های مغزی نوروبلاستوما SY5Y انجام شد. داروی ریواستیگمین هیدروژن تارتارات یک داروی آب­دوست و آب­گریز است که برای درمان و کنترل بیماری آلزایمر به کار می­رود. در این تحقیق نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا سنتز شده و شکل و ویژگی‏های ساختاری آن­ها، پیش و پس­از بارگذاری با روش‏های میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ الکترونی عبوری، طیف­سنجی فروسرخ تبدیل فوریه، پراش پرتو ایکس، ایزوترم جذب نیتروژن و آنالیز پتانسیل زتا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آنالیز نشان داد که نانوذرات سنتز شده کروی بوده و ساختار یکسانی دارند. اندازه متوسط نانوذرات 13±100 نانومتر و میانگین اندازه روزنه آن­ها حدود 15/2 نانومتر است. میزان بارگذاری داروی ریواستیگمین در روزنه‏های نانوذرات 88/20 درصد وزنی با بازدهی کپسوله سازی 25 درصد به دست آمد. پروفایل رهایش دارو از این نانوذرات در سیال‏های مشابه بدن و معده طی 24 ساعت، به ترتیب 5/70 و6/79 درصد به دست آمد که نمایان­گر رهایش نسبتاً سریع دارو در محیط اسیدی است. بررسی سمیت سلولی این نانوذرات با و بدون دارو، با آزمون MTT روی رده سلول‏های مغزی SY5Y انجام شد. نانوذرات بارگذاری شده با داروی ریواستیگمین خاصیت درمانی بیش­تری از داروی ریواستیگمین (به تنهایی) روی سلول­های SY5Y داشتند.