بررسی الگوی مکانی بنه با استفاده از زاویه بین درختان در جنگل‌های جوانرود کرمانشاه

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه

2 استادیار دانشگاه کردستان

3 دانشجوی دکتری جنگلداری

4 دانشجوی دکتری جنگلداری

doi
10.22092/ijfpr.2014.11158
چکیده

الگوی مکانی یکی از ویژگی‌های کلیدی اکوسیستم‌های جنگلی است که به‌همراه ترکیب و ساختار، عملکرد و خودتنظیمی جنگل را کنترل می‌کند. با توجه به ‌اهمیت اقتصادی و زیست‌محیطی گونه بنه و نقش الگوی مکانی درختان در مدیریت جنگل، در این تحقیق الگوی مکانی بنه مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش که در قسمتی از جنگل‌های جوانرود در استان کرمانشاه انجام شد، از اندازه‌گیری زاویه بین درختان برای تعیین الگوی مکانی استفاده شد. بدین‌منظور، عرصه‌ای به‌مساحت 50 هکتار انتخاب و 50 نقطه نمونه‌برداری در طرح نمونه‌برداری تصادفی- منظم در قالب شبکه آماربرداری 100×100 متر برداشت و در هر نقطه زاویه‌های موردنیاز برای محاسبه شاخص‌های (Winkelmass) Wi و (Mean of Angle) MoA برداشت شد. نتایج نشان داد که الگوی بنه در این تحقیق به‌شکل کپه‌ای متمایل به تصادفی است و شاخص MoA نیز از دقت لازم برای تعیین الگوی مکانی گونه بنه برخوردار نیست.