شبیهسازی نحوهی اثر داروی پپتیدی بر تجزیهی واحدهای منومری از صفحههای توسعه یافتهی پروتیین آمیلوییدبتا برای درمان بیماری آلزایمر
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران
2 دانشجو کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران
3 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران
doi
10.22041/ijbme.2014.13288چکیده
مطابق نظریهی آمیلویید، علّت آسیب دیدن سلولهای عصبی سیستم اعصاب مرکزی در بیماران آلزایمری، تجمّع و تشکیل تودههای پروتیین آمیلوییدبتا است. بدین منوال، تجزیهی صفحههای بتا در مرحلهی ابتدایی این فرایند به عنوان یک روش درمان مناسب برای این بیماری پیشنهاد میشود. دارویی که درین تحقیق مطابق همین هدف استفاده شده، پنج پپتید جداشده از پایانهی کربوکسیل آمیلوییدبتا با توالی گلیسین، لوسین، متیونین، والین و گلیسین است که اثر آن بر یک منومر جدا شده از صفحهی بتای توسعه یافته به عنوان گیرنده، به روش شبیهسازی ترکیبی داکینگ و دینامیک مولکولی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این شبیهسازی نشان میدهد که دارو با اتصال به منومر پروتیین آمیلوییدبتا در یک محل پیوند پایدار، ساختار ثانویهی آن را تغییر داده و با حذف عوامل پایدار کنندهی ساختار منومر، فرایند تشکیل صفحههای بتا را در جهت عکس مسیر پیشرفت بیماری سوق میدهد. پنتاپپتاید به عنوان یک ناپایدار کنندهی صفحههای تجمّع یافتهی بتا از پروتیین آمیلوییدبتا معرفی شد. این دارو، میتواند در مراحل دیگر روند طراحی آن مورد بررسی قرار گیرد.