تأثیر تنککردن بر ویژگیهای کمی جستگروههای برودار (Quercus brantii Lindl.) در جنگلهای خرمآباد
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز تحقیقات لرستان
2 استادیار موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
3 پژوهشگر مرکز تحقیقات لرستان
doi
10.22092/ijfpr.2014.11159چکیده
پژوهش پیشرو با هدف تغییرشکل رویشی تودههای شاخهزاد کمقطر برودار (Quercus brantii Lindl.) و کاهش رقابت بین جستهای هر جستگروه بهکمک عملیات پرورشی تنککردن تدریجی انجام شد. این پژوهش در منطقه چگنی شهرستان خرمآباد و برای یک بازه زمانی 16ساله طراحی شده است که نتایج فاز چهارساله اول آن ارائه خواهد شد. قالب آماری پژوهش، طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و سه تکرار بود که تیمارهای تنککردن شامل روش افزایشی، کاهشی، سنتی و شاهد میباشد. در تیمار افزایشی شدت برش در فاز اول 18 درصد، فاز دوم 22 درصد، فاز سوم 28 درصد و فاز چهارم 32 درصد جستهاست. در تیمار کاهشی برنامه و شدت برشها برعکس تیمار افزایشی است. در تیمار سنتی نیز بهپیروی از نظام سنتی موجود در منطقه، یک یا دو جست از هر جستگروه باقی مانده و بقیه جستها قطع شدند. ویژگیهای کمی درختان نمونه قبل از تنککردن (سال اول) اندازهگیری و در فصل زمستان تنککردن انجام شد. در سال پایانی طرح مجدداً اندازهگیریها تکرار شد. نتایج نشان داد که تیمار کاهشی باعث افزایش قابلتوجه رویش سطح تاج جستگروه و قطر جستها و تیمار سنتی باعث افزایش قابلتوجه رویش ارتفاعی جستها شده است. معنیدار بودن اختلاف بین تیمارها، تأثیر مثبت اجرای عملیات پرورشی تنککردن را در تودههای مشابه اثبات میکند. همچنین براساس نتایج این پژوهش، در تیمارهایی که شدت برش بیشتر بود، افزایش رویش متغیرهای کمی بهطور قابلملاحظهای بیشتر از تیمارهای با شدت برش کمتر و یا بدون برش (شاهد) بود. درمجموع میتوان بیان کرد که با اجرای تیمارهای پرورشی، امکان اصلاح و ترمیم ساختار ناپایدار تودههای شاخهزاد جوان بلوط در جنگلهای زاگرس وجود دارد.