تدوین الگوی توسعۀ حمل و نقل محور(TOD) با ملاحضۀ ساختار کلان شهری (مورد: تبریز)
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران
2 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
4 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تدوین و ارائۀ مدل توسعۀ حمل و نقل محور در شهر تبریز، با توجه به ساختار کلان این شهر است. بر این اساس، جهت جمعآوری دادههای مورد نیاز، از تعداد 25 استاد و کارشناس در حوزۀ حمل و نقل و توسعۀ شهری، مصاحبههای عمیق به عمل آمد و تعداد 870 کد اولیه به دست آمد که پس از غربالگری و کدگذاری محوری، مقولههای ساخته شده شامل 6 مقولۀ اصلی با 71 زیر مقوله شدند. بر این اساس، عوامل علی، پنج مقولۀ «عدم وجود طرح انسانی در طراحی محیط و بیتوجهی به دسترسی اقشار مختلف اجتماعی به مراکز حمل و نقل» ، «لزوم رونق اقتصادی، رقابتپذیری و صرفهجوییهای ناشی از مقیاس مناطق شهری» «تهیۀ طرح اختصاصی-بومی و توسعۀ حمل و نقل محور پایدار»، «آلودگی هوای شهری و لزوم پالایش آن»، از مفاهیم اولیه در توسعۀ حمل و نقل محور استخراج گردید. در رابطه با راهبردها، مقولههای سطح اول «ایجاد مجتمعهای ایستگاهی و اختلاط کاربریها»، «طراحی انسانمحور با ملاحضۀ بافت شهری»، «بکارگیری نوینترین سیستمهای حمل و نقلی»، «مشارکت اجتماعی ساکنین و آموزش»، «سیستم برنامهریزی و مدیریت یکپارچه در حکمرانی حمل و نقل شهری» و «زیباسازی و ایجاد فضاهای جذاب شهری» شناسایی گردیدند.