اقلیم و محیط دیرینۀ پلایای جازموریان در کواترنر پایانی بر اساس مطالعه مغزه های رسوبی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدة جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان
2 استاد، دانشکدة جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان
3 استادیار، پژوهشگاه علوم زمین اوراسیا، دانشگاه صنعتی استانبول، مسلک، استانبول، ترکیه
4 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان.
doi
10.22034/gmpj.2022.337400.1346چکیده
تاریخچة رسوبگذاری تحت تأثیر اقلیم و شناسایی دورههای خشک و مرطوب در طول دورة هولوسن در پلایای جازموریان موضوع پژوهش حاضر است. بدین منظور از مغزههای رسوبی دستنخورده برای بازسازی شرایط اقلیم دیرینه استفاده شد. تعداد پنج مغزة رسوبی با بیشینة ژرفای 7 متر از رسوبات زیر بستر مناطق مختلف پلایای جازموریان با استفاده از مغزهگیر دستی برداشت و بررسی شد. رخسارههای رسوبی براساس بافت و ساخت رسوب، ترکیب رسوبات تخریبی و مواد آلی، رنگ، وجود بقایای گیاهی و سایر مؤلفههای ماکروسکوپی شناسایی و تفکیک شدند. با توجه به بررسیهای رسوبشناسی و تغییر رخسارههای رسوبی، هشت رخسارة رسوبی قابل تفکیک متعلق به محیطهای رودخانهای، پلایایی، دریاچه ای، دلتایی و بادی شناسایی شد. جهت برآورد زمانی از وقایع اقلیمی در منطقه از نتایج سنسنجی مطالعات قبلی استفاده شد. میزان متوسط رسوبگذاری در پلایای جازموریان 4/0 میلیمتر در سال می باشد. با وجود این، میزان رسوبگذاری برای عمقهای مختلف رسوبات متفاوت است. و با توجه به اینکه توالی های رسوبی ثبت شده در پلایای جازموریان غالبا در محیط خشک نهشته شدهاند تفکیک دقیق بدون انجام آنالیزهای ژئوشیمیایی و کانی شناسی مشکل است. ولی با توجه به تغییرات رسوبشناسی و رخسارههای رسوبی و پوشش بخشهای مختلف پلایا با مغزههای عمیق میتوان به وجود شرایط رطوبتی مناسب در پلیستوسن پایانی نسبت به هولوسن اذعان داشت. با توجه به تغییر نوع رخسارههای رسوبی در پلایای جازموریان، دورههای خشک یکباره و با مدت زمان کوتاهتر نسبت به دورههای مرطوب در منطقه ظاهر شدهاند.