بررسی وضعیت ارتباط صنعت و دانشگاه در ایران از دیدگاه قوانین حاکم

نویسندگان

1 کارشناسی مدیریت مالی، گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی دکترای کارآفرینی، گروه مدیریت وکارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

4 دانشجوی دکترای کارآفرینی، گروه مدیریت وکارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22034/popsci.2023.397011.1269
چکیده

چکیده: هدف: در این پژوهش قوانین حاکم بر ارتباط دانشگاه و صنعت در ایران و کشورهای متخب به صورت تطبیقی با هم مقایسه و سطح اثربخشی قوانین حاکم در کشور ایران نیز مورد بررسی قرار گرفته و هدف از این کار این است که راهکارهایی برای بهبود وضعیت ارتباط دانشگاه با صنعت در این زمینه پیشنهاد شود.روش: روش شناسی این پژوهش، به صورت آمیخته و شامل روش های مطالعات اسنادی، تحلیل محتوا، مطالعه تطبیقی و روش دلفی است است. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل 122 کشور حاضر در گزارش رقابت پذیری کشورها است که با روش نمونه گیری قضاوتی با توجه به معیارهایی از قبیل شباهت های استراتژیکی، جغرافیایی و شرعی دو کشور ترکیه و مالزی به عنوان کشورهای متخب انتخاب شده و در بخش کمی نیز به منظور بررسی اثربخشی قوانین حاکم، از جامعه آماری متخصصین علوم کارآفرینی دانشگاهی، سیاست گذاری علم و فناوری و اقتصاد دانشگاه رازی، 21 نفر از طریق روش نمونه گیری قضاوتی به عنوان اعضا پانل دلفی انتخاب شده است. یافته‌های پژوهش : چارچوب مقایسه تطبیقی قوانین حاکم بر ارتباط دانشگاه و صنعت دارای سه بعد است: راهبردی و مالی، آموزشی و تحقیقاتی، فناوری و تولیدی. نتایج پژوهش نشان می دهد وضعیت قوانین حاکم بر ارتباط دانشگاه و صنعت در ایران فاصله بسیار زیادی با کشورهای متخب و استانداردهای جهانی دارد.نتیجه‌گیری: کشور ایران از نظر قوانین حاکم بر ارتباط دانشگاه و صنعت فاصله زیادی با کشورهای متخب و پیشتاز دارد. طبق پژوهش حاضر وجود دو عامل اصلی باعث به وجود آمدن وضعیت نه چندان مطلوب وضعیت ارتباط دانشگاه و صنعت در این زمینه شده اند: 1. شکاف قانونی 2. شکاف نظارتی و کنترلی.