مقایسه کمی خردزیستگاهها در جنگلهای خزانکننده با سابقه مدیریتی متفاوت (مطالعه موردی: جنگل گلبند- نوشهر)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22092/ijfpr.2014.5112چکیده
تحقیق حاضر بهمنظور بررسی خردزیستگاهها در پارسل 317 (پارسل مدیریتشده) و پارسل 318 (پارسل شاهد) سری جمند گلبند واقع در نوشهر مازندران انجام شد. روش آماربرداری منظم تصادفی با ابعاد شبکه 200×100 متری و قطعات نمونه 10 آری انتخاب شد. در هر قطعه نمونه نوع و تعداد هر یک از خردزیستگاههای تعریف شده ثبت گردید. همچنین گونه درخت میزبان هر خردزیستگاه تعیین شد و قطر برابرسینه آن اندازهگیری گردید. نتایج نشان داد که میانگین تعداد در هکتار درختانی که میزبان انواع خردزیستگاه قرارگرفتهاند در پارسل مدیریتشده 1/28 اصله و در پارسل شاهد 7/26 اصله است و با انجام آزمون t مشخص شد که این اختلاف معنیدار نمیباشد. میانگین تعداد انواع خردزیستگاه در هکتار در پارسل مدیریتشده و پارسل شاهد بدین شرح بوده است: درخت دارای شکاف سطحی 6/0 و 3، خشکهدار سرپا 6/5 و 5/11، خشکهدار افتاده 6/5 و 4/5، دارکوب زده 4/4 و 4/5، سرشکسته 5 و 8/0، قارچزده 6/0 و 5/1، ریشهکنشده 6/0 (فقط در پارسل مدیریتشده) و درخت حفرهدار و در حال پوسیدگی 10 و 8/3. نتایج آزمون منویتنی نشان داد که تنها بین میانگین تعداد درخت حفرهدار و در حال پوسیدگی بین دو پارسل تفاوت معنیداری وجود دارد، اما در پارسل مدیریتشده تعداد درختان میزبان خردزیستگاهها در طبقات قطری 30 و 60 سانتیمتر نسبت به پارسل شاهد بیشتر است و در طبقه قطری90 سانتیمتر، پارسل شاهد دارای تعداد درختان میزبان بیشتری نسبت به پارسل مدیریتشده است؛ اما تفاوت معنیداری از لحاظ تعداد درختان میزبان در طبقات قطری مختلف در دو پارسل مشاهده نشده است. در پارسل مدیریتشده گونه ممرز و در پارسل شاهد گونه راش میزبان خردزیستگاههای بیشتری بودهاند. البته در هر دو پارسل گونه راش میزبان خردزیستگاههای متنوعتری قرارگرفته است.