تحلیل غیرخطی پایداری دینامیکی کمر در حین حرکات تکراری خم و راست‌ شدن تنه در دو راستای قرینه و غیرقرینه

نویسندگان

1 استادیار، گروه بیومکانیک، دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف

2 استادیار، گروه اورگونومی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی

3 استاد مدعو، گروه بیومکانیک، دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک، دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف

5 استادیار، مرکز تحقیقات توان‌بخشی و دانشکده توان‌بخشی ، دانشگاه علوم پزشکی ایران

6 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک، دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف

doi
10.22041/ijbme.2014.13281
چکیده

نقش پایداری در جلوگیری از افتادن در حین انجام فعالیت‌‌های روزمره و شغلی بسیار با اهمیت است. پارامترهای کنترلی مانند راستای حرکت و اعمال بار خارجی می‌‌توانند پایداری حرکت را تحت تأثیر قرار دهند. هدف مطالعه حاضر ارزیابی تأثیر عوامل کنترلی ذکر شده بر پایداری ستون‌ فقرات است. داده‌‌های مورد بررسی، سری زمانی حاصل از زوایای دوران کمر مربوط به 19 فرد سالم هستند. هرکدام از افراد حرکت خم و راست شدن را در دو حالت باربرداری قرینه (در صفحه ساجیتال) و غیرقرینه (بین صفحه ساجیتال و صفحه عرضی) و در دو وضعیت بدون بار و با بار 8 کیلوگرمی انجام داده‌‌اند. برای ارزیابی پایداری دینامیک، متناسب با انجام حرکات تکراری، از روش غیرخطی نمای لیاپانوف استفاده شده ‌است. نتایج تجزیه واریانس نشان داد اختلاف معنی‌‌داری (0.016=p) بین دو حالت قرینه و غیرقرینه وجود دارد. مقایسه میانگین حاکی از ناپایدارتر بودن حرکت در راستای قرینه در مقایسه با راستای غیرقرینه بود. برای تفسیر این نتیجه می‌‌توان به عواملی مانند فعالیت بیشتر عضلات مایل داخلی و خارجی و وجود قیود مکانیکیبیشتر در ستون‌ فقرات در طول حرکت غیرقرینه اشاره کرد.نتایج تجزیه واریانس همچنین نشان داد که اعمال بار 8 کیلوگرمی و اثر متقابل راستا در بار تأثیر معناداری بر پایداری دینامیک موضعی نداشته است.