اثر پذیرش استانداردهای حسابداری ملی ایران بر سطح محافظهکاری در افشای اطلاعات حسابداری
نویسندگان
1 دانشیار حسابداری، دانشگاه اصفهان
2 استادیار اقتصاد دانشگاه اصفهان
3 کارشناس ارشد حسابداری، دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal" mso-tstyle-rowband-size:0 mso-tstyle-colband-size:0 mso-style-noshow:yes mso-style-priority:99 mso-style-qformat:yes mso-style-parent:"" mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt mso-para-margin:0cm mso-para-margin-bottom:.0001pt text-align:justify text-justify:kashida text-kashida:0% text-indent:14.2pt mso-pagination:widow-orphan font-size:11.0pt font-family:"Calibri","sans-serif" mso-ascii-font-family:Calibri mso-ascii-theme-font:minor-latin mso-fareast-font-family:"Times New Roman" mso-fareast-theme-font:minor-fareast mso-hansi-font-family:Calibri mso-hansi-theme-font:minor-latin mso-bidi-font-family:Arial mso-bidi-theme-font:minor-bidi} پژوهش حاضر به بررسی اثر پذیرش استانداردهای حسابداری ملی ایران بر سطح محافظهکاری اطلاعات حسابداری با بررسی دوره قبل و بعد از پذیرش این استانداردها میپردازد. در این پژوهش، سطح محافظهکاری با مدل باسو (1997) اندازهگیری شده است. دادههای مالی (81) شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران برای سالهای 1375 تا 1390 جمعآوری و فرضیه پژوهش با استفاده از رگرسیون چندگانه و آزمون کرامر آزمون شد. یافتههای تجربی پژوهش، بیانگر این است که کیفیت اطلاعات حسابداری از منظر محافظهکاری، در دوره قبل و بعد از تدوین استانداردهای ملی تفاوت معناداری نکرده است. به عبارت دیگر، الزام واحدهای تجاری در بهکارگیری استانداردهای ملی کیفیت، اطلاعات حسابداری را از جهت محافظهکاری ارتقا نداده است.