اثرات روش ذخیره نزولات آسمانی و دور آبیاری روی رشد و استقرار اولیه نهالهای کهور ایرانی و کنار در جنوب بلوچستان
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات جنگل، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران
2 استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان شمالی، بجنورد
doi
10.22092/ijfpr.2014.5148چکیده
برای تعیین مناسبترین روش ذخیره نزولات و دور آبیاری روی رشد و استقرار اولیه دو گونه درختی، بهمنظور جنگلکاری در مناطق جنوب استان سیستان و بلوچستان، این تحقیق در منطقه دشتیاری چابهار به اجرا درآمد. آزمایش بصورت طرح آماری کرتهای خرد شده (split-plot) در قالب بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار طی پنج سال روی دو گونه کهور ایرانی (Prosopis cineraria) و کنار (Ziziphus spina-christi ) اجرا شد. فاکتور اصلی روش ذخیره نزولات در دو سطح (تورکینست و بند خاکی) و فاکتور فرعی دور آبیاری در سه سطح (10، 20 و 30 روز) بود. تیمارهای بند خاکی و دور آبیاری 20 روزه با توجه به شرایط رایج در منطقه بهعنوان تیمار شاهد انتخاب شدند. نتایج آزمایش نشان داد تیمار دور آبیاری 10 روزه مناسبترین تیمار آبیاری برای استقرار گونهها بود و باعث درصد زندهمانی بالاتر و صفات رویشی و استقرار بهتر نهالها شد. گونه کهور ایرانیاز نظر زندهمانی و استقرار نسبت به گونه کنار شرایط مناسبتری داشت. تیمار ذخیره نزولات به روش تورکینست و بندخاکی، از نظر تأثیر روی زندهمانی و سایر صفات گونههای کاشته شده در بسیاری موارد معنیدار نبود، اما از نظر تأثیر روی صفات رویشی و استقرار گونهها، روش ذخیره نزولات به شیوه بند خاکی مؤثرتر بود.