فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آترزی مری (EA) و فیستول تراشه به مری (TEF) از ناهنجاری‌های مادرزادی رایج هستند که نیازمند مداخلات جراحی فوری می‌باشند. با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در جراحی نوزادان، این بیماران همچنان با عوارض بلندمدت همچون دیسفاژی و تنگی آناستوموز مواجه هستند. مطالعه حاضر برای اولین بار در شرق ایران در  بزرگترین مراکز جراحی کودکان، بیمارستان‌ تخصصی کودکان اکبر و بیمارستان دکتر شیخ مشهد به بررسی نتایج بالینی و عوارض طولانی‌مدت این بیماران می‌پردازد. روش کار: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 88 نوزاد مبتلا به EA که تحت جراحی قرار گرفته بودند، انجام شد. داده‌های بالینی شامل مشخصات دموگرافیک، تعداد جراحی‌ها، عوارض پس از عمل و نتایج بلندمدت جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل شدند. اطلاعات با شرح حال گیری از خانواده بیماران و پرونده‌های پزشکی بیماران استخراج و سپس با استفاده از روش‌های آماری مناسب بررسی شد. نتایج: نتایج نشان داد که 6/52% از بیماران پس از جراحی دچار دیسفاژی شدند و1/57% از آنها درجاتی از تنگی آناستوموز را تجربه کردند. علاوه بر این، میزان مرگ و میر در میان این گروه7/22%  بود. 7/30% بیماران  بعد از جراحی بوژی دریافت کردند. سابقه بستری مجدد در بیمارستان تا دو سالگی  در6/71% بیماران گزارش شده که علت بستری بیشتر در میان بیماران به دلیل پنومونی(1/51%) و آسپیراسیون (2/35%) بود. همچنین، بررسی علایم سیستمیک نشان داد که 3/27% از بیماران علایم قلبی، 6/13% علایم گوارشی و 8/6% شرح حالی از هیدروسفالی یا تعبیه شنت داشتند، در حالی که 1/51 % فاقد چنین علایمی بودند. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که نوزادان مبتلا به EA/TEF پس از جراحی با عوارض مهمی مانند دیسفاژی، تنگی آناستوموز، و پنومونی مواجه هستند. با این حال، پیگیری بلندمدت و مدیریت چندوجهی برای کاهش عوارض طولانی‌مدت و بهبود کیفیت زندگی این بیماران ضروری است. مداخلات به‌موقع از جمله دیلاتاسیون می‌تواند به بهبود نتایج کمک کند.