فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ابزارهای سرکوب مالی شامل تعیین نرخ سود وام و سپرده‌های مدت‌دار، نرخ ذخیره قانونی بالا و ‏تخصیص دستوری اعتبار است که طی چند دهه اخیر بر بخش‌های اقتصاد ایران تحمیل شده است. این مقاله درنظر دارد با استفاده از مدل‌های فرای و نارایان‌ها، اثرات این پدیده را بر سرمایه‌گذاری و رشد بخش‌های کشاورزی و صنعت با استفاده از مدل حد آستانه‌ای GMM مورد بررسی قرار دهد. استفاده از این مدل‌ها، فرضیه مک‌کینون‌ـ‌‌شاو را رد نکرد. همچنین، تفاوت معنی‌داری بین سطح سرمایه‌گذاری و رشد بخش‌ها پیش و پس از حد آستانه مشاهده شد. به‌علاوه، نتایج بیانگر این مطلب هستند که از بین متغیرهای سرکوب‌شده، نرخ سود تسهیلات و وام، اثر منفی بیشتری بر رشد و سرمایه‌گذاری این بخش‌ها داشته است. بنابراین، نتایج این مطالعه به سیاست‌گذاران توصیه می‌کند که به‌طور جدی از سرکوب مالی پس از حد آستانه جلوگیری کنند، تا از اثرات منفی بیشتر جلوگیری شود.