تغییرات تنوع گونه ای بعد از آتش سوزی در جنگلهای زاگرس (مطالعه موردی جنگلهای مریوان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جنگلداری
2 استاد
3 دانشیار
4 استاد
5 مربی پژوهش
doi
10.22092/ijfpr.2014.4731چکیده
گیاهان در عرصه طبیعت همواره در معرض آسیبهای طبیعی و غیر طبیعی قرار دارند. آتشسوزیهای طبیعی و ایجاد شده توسط بشر باعث تغییرات منظر و ایجاد یک آشفتگی اکولوژیکی میشود که بر چرخه طبیعی پوشش گیاهی و ساختار اکوسیستم تأثیر میگذارد. در این مطالعه یک شبکه آماربرداری 50* 50 متر طراحی و تعداد 30 قطعه نمونه 10 آری به شکل دایره برای گونههای چوبی و تعداد 30 قطعه نمونه 4 متر مربعی برای گونههای علفی در هر دو منطقه آتشسوزی شده و شاهد پیاده شد و گونههای علفی برداشت گردید و پس از شناسایی آنها با استفاده از فلورهای گیاهشناسی، شاخصهای تنوع با استفاده از نرمافزار اکولوژیکی PAST مورد محاسبه قرار گرفت. سپس برای مقایسه پارامترهای تنوع گونهای دو منطقه از آزمونT غیرجفتی استفاده گردید. نتایج نشان داد که از نظر میانگین تعداد جستگروه در قطعه نمونه بین دو منطقه اختلاف معنیداری وجود ندارد. برای گونههای چوبی شاخصتنوع سیمپسون و شاخص تنوع شانون بین دو منطقه آتشسوزی شده و شاهد در سطح 95 درصد اختلاف معنیدار را نشان داده و مقادیر این شاخصها در منطقه آتشسوزی شده بیشتر از منطقه شاهد بود. شاخص غنای مارگالف اختلاف معنیدار را بین دو منطقه آتشسوزی شده و شاهد نشان میدهد، بهطوریکه غنای گونهها در منطقه آتشسوزی شده بیشتر بوده است. مقایسه تعداد گونههای علفی در قطعه نمونه اختلاف معنیداری را در سطح 95 درصد بین دو منطقه آتشسوزی شده و شاهد نشان داد. اختلاف مقدار شاخصهای تنوع شانون و سیمپسون و شاخص یکنواختی و همچنین اختلاف شاخص غنای مارگالف برای گونههای علفی بین دو منطقه آتشسوزی شده و شاهد معنیدار نبوده، درحالیکه اختلاف شاخص غنای منهینیک بین دو منطقه معنیدار بود و در منطقه شاهد بیشتر از منطقه آتشسوزی شده است.