مطالعه رشد و عملکرد سه گونه سوزنی برگ غیر بومی در سواحل شرقی دریای مازندران (مطالعه موردی ایستگاه تحقیقات زاغمرز)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد
2 دانشیار
3 استادیار
doi
10.22092/ijfpr.2014.4732چکیده
این تحقیق بهمنظور تعیین رشد و تولید سه گونه کاج در ایستگاه تحقیقات جنگل و مرتع زاغمرز واقع در اراضی ساحلی شرق دریای مازندران اجرا شده است. تیمارهای تحقیق گونههای کاج بادامی (.L Pinus pinea) ، کاج بروسیا (Pinus brutia Elwes &Henry) و کاج کاشفی (.Roxb Pinus longi folia) بودند. نهالهای آنها در سال 1374 در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی به فاصله 3 در 3 متر در سه تکرار کاشته شدند. تا سال یازدهم در پایان هر فصل رشد زندهمانی و خصوصیات کمی و کیفی پایهها ثبت و اندازهگیری شد. نتایج تجزیه واریانس تفاوت بین گونهها از نظر زندهمانی، قطر یقه و قطر برابر سینه را در پایان سال یازدهم اجرای تحقیق معنیدار نشان نداد اما تفاوت آنها از نظر کیفیت و ارتفاع کل را معنیدار نشان داد. زندهمانی گونهها در سال دهم از 43/82 درصد برای کاج کاشفی تا 68/95 درصد برای کاج بادامی در نوسان بود. میانگین قطر برابر سینه از 49/9 سانتیمتر برای کاج کاشفی تا 23/12 سانتیمتر برای کاج بروسیا در تغییر بود. بیشترین فراوانی پایهها با درجه کیفی بالاتر از متوسط به گونههای کاج بادامی و کاج بروسیا مربوط گردید. بر اساس نتایح گروهبندی میانگینها (دانکن 5 درصد) بیشترین میانگین ارتفاع به کاج بروسیا (591 سانتیمتر) و کمترین آن به کاج کاشفی (67/287 سانتیمتر) مربوط شد حجم در هکتار کاج بروسیا حدود 40 متر مکعب و برای کاج بادامی و کاج کاشفی به ترتیب 67/19 و 48/10 متر مکعب بوده است. متوسط رشد قطری سالانه برای کاج بروسیا، بادامی و کاشفی به ترتیب 12 میلیمتر ، 5/10 میلیمتر و 2/9 میلیمتر بوده است. متوسط رشد سالانه ارتفاعی برای سه گونه یاد شده نیز به ترتیب 2/59 سانتیمتر ، 40 سانتیمتر و 77/28 سانتیمتر بوده است. تا پایان سال دهم گونههای کاج بروسیا و کاج بادامی سازگاری خوبی نشان دادند.