تفکیک سالمندان با سابقة زمین خوردن از سالمندان بدون سابقه زمین خوردن با استفاده از دسته‌ ویژگی‌های جدید استخراج شده از الگوی متناوب راه رفتن

نویسندگان

1 دانش‌آموختة کارشناسی ارشد مهندسی پزشکی، بیوالکتریک، آزمایشگاه موتورکنترل و علوم اعصاب، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، پردیس دانشکده‌های فنی، دانشگاه تهران

2 دانشیار، گروه مهندسی پزشکی، آزمایشگاه موتورکنترل و علوم اعصاب، قطب علمی کنترل و پردازش هوشمند، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، پردیس دانشکده‌های فنی، دانشگاه تهران

doi
10.22041/ijbme.2013.13054
چکیده

با افزایش سن و یا بروز برخی بیماری‌ها نحوة راه رفتن تغییر می‌کند. برای مثال مشاهدات متعدد دلالت براین دارند که نحوة راه رفتن در سالمندانی که سابقه زمین خوردن دارند با افراد سالم متفاوت است. هدف این مقاله ارائة روشی برمبنای تحلیل حرکت با کمک تصاویر ویدئویی اخذ شده از فرد مورد آزمایش و بدون استفاده از نشانگر برای طبقه‌بندی سالمندان به افراد با سابقه زمین خوردن و افراد بدون سابقه زمین خوردن است. بعلاوه به‌منظور نشان دادن کارایی این روش، از آن برای طبقه‌بندی 8 نوع راه رفتن غیرطبیعی استفاده می‌شود. در روش ارائه شده، ابتدا فرد مورد آزمایش از پس‌زمینه استخراج و الگوی متناوب محاسبه شد. سپس با آستانه‌گذاری بر الگوهای متناوب، این الگوها هم‌تراز شدند و با استفاده از عملگرهای شکل‌شناسی (مورفولوژی) تصویر جدیدی بر اساس الگوهای متناوب ایجاد شد. به منظور سنجش میزان کارآمدی ویژگی‌های استخراج شده برای طبقه‌بندی سالمندان به دو گروه با سابقة افتادن و سالمندان بدون سابقه و تفکیک آنها از افراد جوان، تصاویر ویدئویی انجام آزمون برخیزوبرو از 8 سالمند با سابقة زمین خوردن، 8 سالمند بدون سابقه و 8 جوان سالم جمع‌آوری ‌شد. به‌علاوه برای طبقه‌بندی نحوة راه رفتن به دو گروه طبیعی و غیرطبیعی از جوانان خواسته ‌شد تا علاوه بر راه رفتن معمولی و تند، به انجام 7 نوع مختلف راه رفتن‌ نابهنجار شامل لنگیدن، اردک وار راه رفتن، تلوتلو به جلو عقب و طرفین، کشان کشان راه رفتن و زانوی بلند راه رفتن تظاهر کنند. پس از اعمال روش پیشنهادی، هر بار یکی از داده‌ها به عنوان آزمون بیرون گذاشته شده و شباهت آن با سایر داده‌ها به کمک همبستگی بهنجار سنجیده شد و برچسب گروه مربوط به داده‌ای که الگوی حاشیه‌ای آزمون بیشترین شباهت را با آن داشت، به دادة آزمون نسبت داده ‌شد. در آزمون‌برخیزو برو متعارف طبقه‌بندی برپایة زمان کل آزمون صورت می‌گیرد. در این پژوهش ما نشان دادیم که روش پیشنهادی خطایی در حدود 20% کمتر از روش متعارف برخیزوبرو دارد. به‌علاوه در این پژوهش نشان داده ‌شد که خطای روش پیشنهادی در تشخیص انواع راه رفتن نیز حدوداً 10% است.