تحلیل هیدرودینامیک دریا و مورفولوژی ساحلی در ارتباط با تغییرات گستره جنگل های مانگرو (مطالعه موردی: غرب تنگه هرمز)
نویسندگان
1 استاد دانشکده جغرافیا ، دانشگاه تهران.
2 دانشجو دکتری دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز.
3 استاد دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز.
4 استاد دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز.
doi
10.22034/gmpj.2021.137689چکیده
هدف این پژوهش بررسی تغییرات جنگلهای مانگرو و ارتباط این تغییرات با هیدرودینامیک دریا و مورفولوژی ساحلی در فاصله بین جزیره قشم و از رود مهران تا بندر پل طی بازه زمانی 47 ساله میباشد. با استفاده از تصاویر ماهوارهای و انجام پیش-پردازشها و طبقهبندی آنها به روشهای SVM، MLC و ANN و ارزیابی دقت نقشهها روش SVM با کسب بالاترین درصد دقت با ضریب کاپا 97/0 و صحت کلی 98، برای تهیه نقشه طبقهبندی تمام تصاویر انتخاب شد. نقشهها برای سالهای 1972، 1987، 2002 و 2019 با صحت کلی برابر با 40/92، 40/92، 62/96 و 98 و همچنین ضریب کاپا نیز به ترتیب 89/0، 90/0، 95/0 و 97/0 برآورد شدند. نتایج نشان می دهد که از سالهای 1972 تا 1987 این جنگل ها روند کاهشی داشته اما پس از این دوره گسترش آنها آغاز شده است. این مناطق شامل، جنگلهای مانگرو مردو، خور موریز دراز، خور هفت برم، جنگلهای مانگرو در جنوب بندر لافت، همچنین جنگلهای مانگرو بین اسکله طبل، ملکی و گورزین میشوند. با مقایسه نتایج حاصل از روند افزایشی و کاهشی جنگلهای مانگرو با منحنیهای منطبق با متوسط میزان جزر و مد و ویژگیهای مورفولوژیک منطقه این نتیجه به دست می آید که محدوده مورد مطالعه از بابت ویژگیهای هیدرودینامیک دریا، مانند متوسط دامنه جزرومد و گستردگی پهنه جزرو مدی، ارتفاع امواج و مورفولوژی ساحلی مانند شیب و دادههای رسوبی و آب ورودی رودخانه مهران، پتاسیل بالاتری برای توسعه هر چه بیشتر جنگلهای مانگرو دارد.