بررسی اثر استفاده از روش تطبیق هنجارسازی طول مسیر صوتی به منظور تشخیص اختلالات گفتاری رایج و گفتاردرمانی کودکان فارسی زبان

نویسندگان

1 دانش‌آموختة کارشناسی ارشد، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران

2 دانشیار، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)

3 دانشیار، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)

doi
10.22041/ijbme.2013.13121
چکیده

در این مقاله، یک سیستم بازشناسی کلمات جداگانه بررسی شده است. هدف این تحقیق، افزایش کارایی سیستم بازشناسی گفتار کودکان با استفاده از روش هنجارسازی طول مسیر صوتی است. این سیستم بازشناسی، برای استفاده در طراحی نرم‌افزار گفتاردرمانی ایجاد شده است به طوری که این نرم‌افزار با استفاده از سیستم بازشناسی، درست یا نادرست بودن تلفظ کودک را تشخیص می‌دهد و تلاش می‌کند تا با استفاده از بازخوردها گفتار کودک را بهبود بخشد. دادگان گفتاری -که در فاز بازشناسی این سیستم استفاده شده است- مربوط به 47 کلمه و اختلالات تولیدی رایج در آنها است. در این مطالعه، 4 مدل پایه شامل مدل کودکان، مدل ترکیبی کودکان و زنان و دو مدل بزرگسالان (با استفاده از داده‌های فارس‌دات) آموزش داده شده است. داده‌هایی که برای آموزش و آزمون مدل کودکان استفاده شده، مربوط به 38 کودک در بازه سنی 5 تا 8 است. همه مراحل آموزش و آزمون سیستم بازشناسی با استفاده از ابزار HTKانجام شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که کارایی کم سیستم بازشناسی با استفاده از روش تطبیق هنجارسازی طول مسیر صوتی افزایش می‌یابد و بهبود مدل بزرگسالان چشمگیرتر از مدل کودکان است.