تأثیر آهاردهی با آلکیل کتون دایمر (AKD) بر ویژگیهای خمیر وکاغذ تهیهشده از الیاف بازیافتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی پالایش زیستی، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، زیراب، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی پالایش زیستی، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، زیراب، ایران
3 استادیار، استادیار، گروه مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
4 استادیار، گروه مهندسی پالایش زیستی، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، زیراب، ایران
doi
10.22092/ijwpr.2019.123905.1502چکیده
DOR:98.1000/1735-0913.1398.34.112.66.1.1578.1610 امروزه برای کاغذسازان ویژگی ممانعتی در برابر جذب آب انواع کاغذهای بستهبندی که بیشتر از الیاف بازیافتی تهیه می-شوند، از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق، اثر عامل آهار آلکیل کتون دایمر (AKD) بر ویژگیهای کاغذهای تهیهشده از الیاف بازیافتی صنایع خمیر و کاغذ اترک بررسی شدهاست. آهاردهی سوسپانسیون خمیرکاغذ با AKD در سطوح 0، 5/0، 1 و 5/1 درصد برمبنای وزن خشک خمیرکاغذ در pH خنثی (7) مطابق استاندارد TAPPI اعمال شد. سپس با تهیه کاغذهای با گراماژ g/m2 60±3، آزمون کاب (60 ثانیه) و ویژگیهای مختلف آن مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس تحلیل آماری نتایج، میزان مصرف تا 1 درصد AKD بر مبنای خشک خمیرکاغذ، سطح بهینه آن برای آهاردهی داخلی الیاف بازیافتی مورد بررسی میباشد. در این سطح AKD، جذب آب از مقدار g/m2 ±7 4/174 در نمونه کاغذهای بدون آهار به حدود g/m2 ±1 7/24 در کاغذ آهارشده با AKD کاهش یافت. زاویه تماس قطره آب با سطح کاغذ از 2/35 درجه به 1/109 درجه افزایش یافت. شاخص کششی کاغذ آهارشده با 1 درصد AKD تا حدود N.m/g 01/1±2/33 باندازه 4/2 واحد نسبت به کاغذ پایه افزایش یافت. بنظر میرسد این پدیده بهعلت قابلیت AKD در برقراری پیوندهای هیدروژنی باشد که همزمان با ایجاد آبگریزی کاغذ، منجر به توسعه قابلیت پیوندیابی شبکه کاغذ شده است. همچنین تیمار AKD ماتی کاغذ را بطور معنیداری افزایش داده است. این امر را نیز میتوان به افزایش ماندگاری پرکننده در بستر فیبری الیاف نسبت داد که منجر به توسعه شکست نور از سطح کاغذ میشود.