آسیبشناسی جایگاه حوزه ترویج علم در اسناد بالادستی کشور
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی / مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
doi
10.22034/popsci.2022.328637.1162چکیده
چکیدههدف: ترویج علم ازجمله مباحث نوینی است که در سالهای اخیر توجه زیادی به آن معطوف شده است. ترویج علم تلاش برای انعکاس اندیشههای علمی به روشی است که عموم افراد بتوانند مفاهیم اساسی یک علم را درک کنند. نظر به اهمیت و جایگاه موضوع همگانیسازی علم، این پژوهش بهمنظور پیگیری و نقد سیاستهای حوزه ترویج علم کشور بر مبنای اسناد بالادستی کشور شکل گرفته است. روش: این پژوهش از نظر ماهیت تحقیق، از نوع توصیفی-تحلیلی است و در آن از روش تحلیل محتوا و بررسی اسنادی استفاده شده است. با بررسی محتوایی اسناد بالادستی و سیاستهای کشور در این مطالعه، درمجموع 11 سند و سیاست که به موضوع ترویج علم پرداختهاند مورد تحلیل قرار گرفت. تلاش شد که مشخص شود هرکدام از این موارد به چه جنبهای از موضوع ترویج علم توجه داشتهاند. یافتهها: بر مبنای این مطالعه مشخص شد که به طور واضح سیاست و برنامه عملیاتی به منظور ترویج علم در کشور تدوین نشده است. با این حال، سند «نقشه جامع علمی سلامت کشور»، موضوع همگانیسازی علوم را در ارزشها و راهبردها گنجانده، نهادهای مرتبط را تا حد زیادی معرفی کرده و به برخی ابزارها بهمنظور تحقق این امر اشاره کرده و شاخصهایی را نیز بهمنظور ارزیابی میزان تحقق آنها پیشنهاد داده است. بهاینترتیب مشخص میشود که این سند در مقایسه با سایر اسناد و سیاستها در این زمینه بهتر عمل کرده است. «نقشه جامع علمی کشور» نیز بهجز شاخصهای ارزیابی، تلاش کرده سایر وجوه و ابعاد موضوع ترویج را مدنظر قرار دهد. سایر اسناد مورد مطالعه نیز کم و بیش به جنبههای مختلف موضوع ترویج علم پرداختهاند.