مقایسه پنج روش نمونهبرداری فاصلهای برای برآورد ویژگیهای کمی در جنگلهای زاگرس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد
2 استادیار، گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور
3 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22092/ijfpr.2013.3860چکیده
استفاده از روشهای نمونهبرداری فاصلهای در مدیریت جنگلهای زاگرس کاربرد گستردهای دارد. در تحقیق حاضر، برآورد ویژگیهای کمی روشهای نمونهبرداری نزدیکترین فرد، نزدیکترین همسایه، دومین نزدیکترین همسایه، روش ترکیبی و نقطه مشترک مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. روش نمونهبرداری نزدیکترین فرد با برآورد کنندههای Morisita، Byth & Ripley و Cottam et al. و روش نزدیکترین همسایه با برآورد کنندههای Byth & Ripley و دو برآورد کننده Cottam & Curtis1 و Cottam & Curtis2 نیز مورد بررسی قرار گرفت. موقعیت کل درختان و درختچههای یک قطعه جنگل به مساحت 53 هکتار واقع در شهرستان اردل استان چهارمحال و بختیاری ثبت گردید. با داشتن مقدار واقعی تعداد درختان در هکتار و درصد تاج پوشش و همچنین میزان برآوردی آنها، اریبی در هر تکرار بهدست آمد. اختلاف مقدار اریبی با مقدار واقعی (برای آزمون اریبی) با آزمون t تک نمونهای و تجزیه واریانس با آزمون گیمز هاول بررسی گردید. نتایج بدستآمده از ارزیابی برآورد تعداد در هکتار نشان میدهد که، اختلاف میانگینها فقط در روش نزدیکترین همسایه با برآورد کننده Cottam & Curtis1 معنیدار نمیباشد و در سایر روشها اختلاف معنیدار است. در محاسبه درصد تاج پوشش نیز، اختلاف میانگینها فقط در دو روش دومین نزدیکترین همسایه و روش ترکیبی معنیدار نیست و در سایر روشها معنیدار میباشد. بر اساس نتایج این تحقیق پیشنهاد میشود که برای برآورد تعداد در هکتار از روشCottam & Curtis1 و برای برآورد درصد تاج پوشش از روشهای نمونهبرداری ترکیبی و دومین نزدیکترین همسایه استفاده شود.