مقایسه پنج روش نمونه‌برداری فاصله‌ای برای برآورد ویژگی‌های کمی در جنگلهای زاگرس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد

2 استادیار، گروه علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور

3 استاد، گروه جنگل‌داری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج

doi
10.22092/ijfpr.2013.3860
چکیده

استفاده از روش­های نمونه­برداری فاصله­ای در مدیریت جنگل­های زاگرس کاربرد گسترده­ای دارد. در تحقیق حاضر، برآورد ویژگی­های کمی روش­های نمونه‌برداری نزدیکترین فرد، نزدیکترین همسایه، دومین نزدیکترین همسایه، روش ترکیبی و نقطه مشترک مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. روش نمونه‌برداری نزدیکترین فرد با برآورد کننده­های Morisita، Byth & Ripley و Cottam et al. و روش نزدیکترین همسایه با برآورد کننده‌های Byth & Ripley و دو برآورد کننده Cottam & Curtis1 و Cottam & Curtis2 نیز مورد بررسی قرار گرفت. موقعیت کل درختان و درختچه‌های یک قطعه جنگل به مساحت 53 هکتار واقع در شهرستان اردل استان چهارمحال و بختیاری ثبت گردید. با داشتن مقدار واقعی تعداد درختان در هکتار و درصد تاج پوشش و همچنین میزان برآوردی آنها، اریبی در هر تکرار به‌دست آمد. اختلاف مقدار اریبی با مقدار واقعی (برای آزمون اریبی) با آزمون t تک نمونه‌ای و تجزیه واریانس با آزمون گیمز هاول بررسی گردید. نتایج بدست‌آمده از ارزیابی برآورد تعداد در هکتار نشان می­دهد که، اختلاف میانگین­ها فقط در روش نزدیکترین همسایه با برآورد کننده Cottam & Curtis1 معنی­دار نمی­باشد و در سایر روش­ها اختلاف معنی­دار است. در محاسبه درصد تاج پوشش نیز، اختلاف میانگین­ها فقط در دو روش دومین نزدیکترین همسایه و روش ترکیبی معنی­دار نیست و در سایر روش­ها معنی­دار می­باشد. بر اساس نتایج این تحقیق پیشنهاد می­شود که برای برآورد تعداد در هکتار از روشCottam & Curtis1  و برای برآورد درصد تاج پوشش از روش­های نمونه­برداری ترکیبی و دومین نزدیکترین همسایه استفاده شود.