پهنهبندی ناپایداری دامنهها نسبت به حرکات واریزهای با استفاده از روش الگوریتم جنگل تصادفی(مطالعه موردی: حوضه تنگراه- استان گلستان)
نویسندگان
1 دانشیار ژئومورفولوژی دانشکده علوم جغرافیایی ، دانشگاه خوارزمی، تهران
2 دانشجوی دکتری ، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران
doi
10.22034/gmpj.2021.131011چکیده
حوضه آبریز تنگراه واقع در استان گلستان، یکی از زیر حوضههای رودخانه دوغ، یکی از نواحی تحت خطر جریانواریزهای است. در سالهای 1380 و 1381 طی یک بارش ناگهانی، منطقه مورد نظر سیلاب همراه با جریان واریزهای جبران ناپذیری را تجربه کرده است. شناسایی مناطقی که دارای آسیب پذیری بیشتری از حرکات واریزه ای هستند، می تواند در جهت برنامهریزی برای مقابله با کاهش اثرات این حوادث موثر باشد. در پژوهش حاضر برای تجزیه و تحلیل دقیقتر اقدام به تهیه نقشه خطر زمینلغزش با استفاده از الگوریتم جنگل تصادفی در این منطقه گردیده است. عوامل موثر در وقوع زمینلغزشهای موجود در منطقه تنگراه در رابطه با جریان واریزهای، شامل پارامترهایی نظیر شیب، جهت شیب، ارتفاع، دامنه انحناء، لیتولوژی، مجموع بارش سالانه، کاربری اراضی، فاصله از آبراهه، فاصله از گسل و فاصله از راههای ارتباطی میباشد. با استفاده از نرم افزار Mat LAB R2020a 70 درصد این داده ها بصورت تصادفی برای آموزش انتخاب شد و مابقی برای اعتبار سنجی استفاده گردیده است. ارزیابی نتایج بدست آمده از مدل الگوریتم جنگل تصادفی با استفاده از ضریب تعیین 88/0 و خطای 27/0 ایجاد شده است. الویت بندی فاکتورهای ورودی توسط الگوریتم نشان دهنده اهمیت بیشتر فاکتورها شیب و ارتفاع و فاصله از جاده در پیش بینی نهایی می باشد. براساس پهنه بندی صورت گرفته نتایج بدست آمده نشان میدهد 16، 15، 11، 17و 40 درصد از مساحت منطقه به ترتیب در کلاس خیلی کم، کم، متوسط، زیاد و بسیار زیاد قرار گرفته است.