تعیین سن بهره برداری اقتصادی صنوبر دلتوئیدس در استان گیلان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا
2 - دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا
3 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا
4 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا
5 استادیار پژوهش، ایستگاه تحقیقات صنوبر صفرابسته، مرکز تحقیات کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، آستانه اشرفیه
doi
10.22092/ijfpr.2013.3751چکیده
هدف از این تحقیق، تعیین سن بهرهبرداری بهینه صنوبر یعنی سنی که در آن مقدار ارزش خالص فعلی جنگلکاری با توجه به قیمت چوب سرپا، درصد سود بانکی و میزان رویش سالیانه به حداکثر برسد، میباشد. دادههای رویش سالیانه، قیمت چوب سرپا و درصد سود بانکی بهمنظور تعیین سن بهرهبرداری بهینه مورد استفاده قرار گرفتند. ابتدا مدل رویش صنوبر برآورد شد. نتایج نشان داد که بهترین مدل رویش صنوبر دلتوئیدس براساس رویش سالیانه در هکتار و حجم در هکتار، یک تابع درجه دوم با سطح احتمال پنج درصد و بهترین مدل رویش حجمی براساس سن و حجم، یک تابع درجه سوم با سطح احتمال پنج درصد میباشد. سپس با استفاده از یک مدل خود کاهشی، معادله قیمت چوب سرپای صنوبردلتوئیدس برآورد شد. در نهایت با استفاده از مدلهای رویش و قیمت، سن بهرهبرداری بهینه صنوبر دلتوئیدس بهازای مقادیر مختلف سود بانکی و تراکمهای مختلف جنگلکاری بهدست آمد. نتایج نشان داد که سن برداشت بهینه صنوبر دلتوئیدس در استان گیلان در فواصل کاشت مختلف و بهازای سودهای مختلف بانکی بین 8 تا 25 سال تغییر میکند.
