پهنهبندی حساسیت زمینلغزش با استفاده از مدلهای نسبت فراوانی و شاخص آماری در حوضه آبخیز اوغان
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیای دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
2 دانش آموخته دکتری مخاطرات محیطی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مخاطرات محیطی دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مخاطرات محیطی دانشگاه گلستان،گرگان، ایران
doi
10.22034/gmpj.2021.248268.1211چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر در ایجاد پدیده زمین لغزش و تعیین مناطق دارای پتانسیل زمین لغزش در حوضه آبخیز اوغان با استفاده از روش نسبت آماری و شاخص آماری انجام شده است. به این منظور مهمترین عوامل موثر در زمین لغزش مانند درجه شیب، جهت شیب، انحنای سطح، انحنای نیم رخ، طبقات ارتفاعی، شاخص رطوبت توپوگرافی، شاخص وضعیت توپوگرافی، بارش، کاربری اراضی، زمین شناسی، فاصله از گسل، فاصله از شبکه آبراهه، فاصله از جاده بررسی و خصوصیات مربوط به هر یک از آنها شناسایی شدند. به این منظور موقعیت زمین لغزشهای رخ داده در منطقه با استفاده از تصاویر گوگل ارث و بازدیدهای گسترده میدانی که با استفاده از دستگاه موقعیت یاب جهانی صورت گرفت، شناسایی گردید. برای اعتبار سنجی مدلها از منحنی ROC و سطح زیر منحنی ROC استفاده شد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که مدل شاخص آماری برای دادههای تعلیمی و اعتبارسنجی به ترتیب مقادیر 925/0 و 916/0 را به خود نسبت میدهد و در مقایسه با مدل نسبت فراوانی کارایی بهتری برای تهیه نقشه حساسیت زمین لغزش دارد که بر طبق آن 91/34، 51/28 و 59/36 درصد از مساحت حوضه و 42/5 ، 46/20 و 72/35 درصد از جمعیت منطقه مورد مطالعه به ترتیب در معرض خطر خیلی کم - کم، متوسط و زیاد- خیلی زیاد زمین لغزش قرار دارند. هم چنین عوامل زمین شناسی و بارش به عنوان مهم ترین عوامل موثر در وقوع زمین لغزشهای منطقه معرفی گردیدند.