نام شناسی شخصیت های قصه های عامیانه فارسی (با تکیه بر فیروز شاه نامه)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
2 تهران
3 عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
این مقاله بر مبنای دانش نامشناسی، به بررسی شخصیّتهای قصّههای عامیانه می پردازد. مبنای بررسیها قصّة فیروزشاهنامه است؛ زیرا در این رمانس عامیانه 234 شخصیّت با تیپهای اجتماعی مختلف و تنوّع نامها دیده میشود. علاوه بر این، با مراجعه موردی به سایر رمانسهای عیّاری؛ چون ابومسلمنامه، اسکندرنامه، امیرارسلان نامدار، سمک عیّار، حسینکرد شبستری، حمزهنامه و دارابنامه طرسوسی به مقایسه و تحلیل نامهای اشخاص داستانی این آثار نیز پرداختهایم.هدف این پژوهش، تحلیل و بررسی نام شخصیّتهای مختلف از منظرهایی؛ چون تیپ اجتماعی، معنا و مفهوم، ساختار، آوا، مکان زندگی و جنسیّت است. با این تقسیمبندی نام شخصیّتها بر مبنای تیپ اجتماعی افراد؛ حیوانات و موجودات وهمی و نامهای معنادار و بیمعنا و نامهای ساده، مشتق و ترکیبی و نامهای یک هجایی، دو هجایی، سه هجایی، چهار هجایی و بیشتر و نامهای پسوند دار مکانی و نامهای زن و مرد تفکیک و تحلیل شده است. نتایج بیانگر آن است که شاهان17%، صاحب منصبان، جنگجویان، غلامان98%، اربابان معرفت1%، فرهیختگان2%، اشرافیان1%، عیّاران7%، جادوگران1%، پهلوانان6%، فرومایگان4%، زنان10%، پیشهوران و صاحبان مشاغل3%، کودکان1%، موجودات وهمی5% از شخصیّتهای داستان را به خود اختصاص دادهاند. تعداد اسامی بیمعنا با 53% اسم، تعداد بیشتری از اسامی و اسامی معنادار با 47% کمترین میزان است. از نظر ساختار نیز نامهای ساده با 67% اسم بیشتر از اسامی مشتق با 13% و اسامی ترکیبی با 20% است. از منظر آوایی نیز نامهای سه هجایی با 72% بیشترین سهم را در بر دارد. از منظر مکان زندگی حدود 9% اسامی با توجّه به پسوند اسمی که دارند به مکان زندگی شخصیّتها اشاره دارند و حدود 91% بدون پسوند مکانی هستند. در کلّ از میان شخصیّتهای این داستان 10% را زنان و 90% را مردان در بر گرفتهاند.