بررسی زمینساخت فعال با استفاده از شاخصهای ژئومورفولوژی در حوضه سعادتآباد، زاگرس مرتفع
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تکتونیک، گروه زمین شناسی، دانشگاه خوارزمی تهران.
2 کارشناسی ارشد تکتونیک،گروه زمین شناسی، دانشگاه خوارزمی تهران.
3 استادیار دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم، گروه زمینشناسی، تهران.
doi
10.22034/gmpj.2021.131024چکیده
مطالعات بسیاری بر روی حوضهها و شبکهی آبراههها با استفاده از شاخصهای ریختسنجی صورت گرفته است که حکایت از کارایی آنها در شناسایی مناطق فعال دارد. هدف از این مطالعه تعیین زمینساخت فعال در حوضه سعادتآباد با استفاده از پنج شاخص ریختسنجی عدم تقارن حوضه زهکشی (Af)، برجستگی نسبی (Bh)، ضریب شکل (Ff)، انتگرال و منحنی فرازسنجی (Hi) و گرادیان طولی رود (SL) میباشد. برای انجام این پژوهش از نرمافزار GIS، مدل رقومی ارتفاعی (DEM) با دقت 30 متر و نقشههای زمینشناسی، برای استخراج زیرحوضهها، آبراههها و ساختارهای اصلی منطقه استفاده شده است. در نهایت نیز شاخص زمینساخت فعال نسبی (Iat) جهت تعیین سطح فعالیت زمینساختی کل منطقه به دست آمد. بررسی و تجزیه و تحلیل این شاخصها همراه با گسلهای واقع در منطقه، فعالیت زمینساختی اخیر این منطقه را تایید میکند. به گونهای که در زیرحوضه 6 منطبق بر گسل آونجان، زیرحوضه 8 منطبق بر گسل موسیخانی، زیرحوضههای 1 و 5 منطبق بر بخشهایی از گسل رودخانه سیوند و زیرحوضههای 12 و 19 منطبق بر گسلهای واقع در جنوب گستره مورد بررسی، مقادیر بالایی از شاخص زمینساخت فعال نسبی را شاهد هستیم که به دلیل فعالیت گسلهای مذکور و تأثیر آنها بر منطقه میباشد. در حدود 8/37 درصد از مساحت گستره مورد مطالعه فعالیت زمینساختی نسبی بالا و 8/19 درصد فعالیت زمینساختی نسبی متوسط را دارا میباشد. در کل میتوان گفت حوضه آبریز سعادتآباد دارای فعالیت زمینساختی متوسط به بالا است و بخشهای شمالی، شمال غربی، میانی و جنوبی منطقه فعالتر از بخشهای دیگر هستند.