ارزیابی پوسیدگی درختان آسیبدیده راش (Fagus orientalis) حاشیه مسیرهای چوبکشی با استفاده از تکنیک غیرمخرب امواج تنشی
نویسندگان
1 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی
doi
10.22092/ijfpr.2012.107478چکیده
یکی از پیامدهای عملیات چوبکشی صدمه به درختان حاشیه مسیرها میباشد که در بلندمدت ممکن است به کاهش رویش آنها بینجامد. در این پژوهش اثرهای چوبکشی زمینی بر ایجاد و گسترش پوسیدگی درختان راش (Fagus orientalis lipsky) مجاور مسیرهای چوبکشی با سنین 0 تا 5، 5 تا 10، 10 تا 15 و 15 تا 20 سال مورد بررسی قرار گرفت. پس از تقسیمبندی مسیرها (به سه بخش با تردد کم، متوسط و شدید) بر مبنای فاصله از دپوها و انشعابات، با استفاده از دستگاه سنجش سرعت امواج تنشی، زمان عبور امواج در سه جهت (جهت زخم، عمود بر زخم و جهت طولی تنه) برای تمامی درختان حاشیه مسیرها اندازهگیری شد. پس از اصلاح با استفاده از ضریب تصحیح دستگاه، سرعت امواج تنشی برای درختان در هر سه جهت بدست آمد و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیش از 75 درصد از درختان در حاشیه 5/1 متری از دو طرف مسیرها دچار زخم توسط اسکیدر شدهاند که حدود 25 درصد زخمها منجر به پوسیدگی شدند. این در حالیست که حتی یک مورد پوسیدگی نیز در درختان بدون زخم حاشیه مسیر یافت نشد. با افزایش سن مسیرهای چوبکشی نیز شدت پوسیدگی افزایش یافته بود. بیشترین پوسیدگی در درختان واقع در محل پیچها و نیز درختان واقع در پایین مسیرها بود. نتایج این تحقیق بیانگر صدمات جبرانناپذیر اما قابل پیشگیری به درختان سرپای محدوده اثر اسکیدر است.