تأثیر مقدار ترافیک بر فرسایش سطحی جاده جنگلی (مطالعه موردی: جنگل کوهمیان- آزادشهر)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی جنگل، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی
2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی
3 استاد، دانشکده منابع طبیعی، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی
4 استادیار، گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
5 استاد، دانشکده منابع طبیعی، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی
doi
10.22092/ijfpr.2012.107479چکیده
تولید رسوب از مهمترین اثرهای بعد از ساخت جادههای جنگلی می باشد. امروزه فرسایش خاک و پیامدهای ناشی از آن، به یکی از مهمترین معضلات زیستمحیطی تبدیل شده است. فرایند فرسایش جاده شامل جدا شدن ذرات و حمل رسوب توسط جریان آب یا رواناب به قسمتهای پاییندست جاده یا ورود به سیستمهای رودخانهای میباشد. بنابراین برآورد مقدار رسوب حاصل از جادههای جنگلی از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این مطالعه به بررسی تأثیر مقدار ترافیک بر تولید رواناب و رسوب جاده جنگلی با استفاده از شبیهساز باران پرداخته شد. با استقرار بارانساز و پلات یک مترمربعی روی سطح جاده، شبیهسازی باران در مدت زمان 30 دقیقه و شدت 81 میلیمتر بر ساعت انجام و رواناب تولیدی از خروجی پلات جمعآوری شد. نتایج حکایت از اختلاف معنیدار رواناب و رسوب دو جاده و میانگین مقدار رواناب برای جاده با ترافیک بالا و پایین بهترتیب 1/49 و1/22 لیتر بر مترمربع و میانگین مقدار رسوب بهترتیب 41/166 و 75/36 گرم بر مترمربع داشت. معنیدار بودن اثر ترافیک بر مقدار رسوب و رواناب تأیید کننده این امر است که تعیین استاندارد و مقدار مصالح در مرحله ساخت و تعمیر و نگهداری باید با در نظر گرفتن ترافیک قابل انتظار انجام شود.