مقایسه میزان تخم‌ریزی سنک (Monosteira unicostata Mulsant & Rey) روی کلن‌های صنوبر در کرج

نویسندگان

1 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

2 کارشناس ارشد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

3 مربی پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

4 استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

5 کارشناس پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

doi
10.22092/ijfpr.2012.107494
چکیده

سنک صنوبر Monosteira unicostata از خانواده Tingidae یکی از آفات مهم درختان صنوبر در نهالستانها و صنوبرکاریهای کرج می‎باشد. طی سالهای 1382 تا 1384، میزان تخم‌ریزی این آفت روی 15 کلن بومی و غیر‌بومی صنوبر که اواخر سال 1381 در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و با سه تکرار در مرکز تحقیقات البرز کرج کاشته شده بودند، مورد ارزیابی قرار گرفت. این کلن‌ها متعلق به گونه‌های Populus nigra L.، P. alba L.، P. deltoides Marsh. و همچنین دورگ P. x. euramericana (Dode) Guinier بودند. برای نمونه‌برداری از هر کلن، 4 اصله نهال در وسط هر کرت آزمایشی انتخاب شد و از اوایل خرداد‌ماه تا اواخر مهر به فاصله هر 15 روز یکبار، به‌مدت سه سال مورد بررسی قرار گرفتند. در هر نوبت نمونه‌برداری، تعداد چهار برگ از ارتفاع مختلف هر نهال در جهت‌های چهارگانه جغرافیایی، به‌طور تصادفی برداشت شد. در آزمایشگاه، تعداد تخم‌های موجود در واحد سطح برگ در مورد نهال‌های هر کلن در هر کرت آزمایشی (یک سانتی‌متر‌مربع) محاسبه شد. میانگین این داده‌ها، با استفاده از نرم‌افزار SAS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و برای مقایسه میانگین‌ها از آزمون دانکن استفاده شد. نتایج تجزیه واریانس داده‎های بدست آمده از تعداد تخم سنک روی نهال‌های صنوبر طی سه سال نشان داد که تفاوت معنی‌داری در سطح یک درصد بین گونه‌ها و کلن‌های صنوبر وجود دارد. ‌نتایج بررسی نشان داد که دو کلن Populus alba 44.9 و P. alba 58.57 در یک گروه، بیشترین تعداد تخم سنک را داشتند. کلن‌های متعلق به گونه Populusnigra و همچنین کلن ‌دورگ P. xe. Marilandica از نظر میزان تخم سنک، در گروه دوم قرار گرفتند. در این بررسی حداقل تعداد تخم آفت، روی کلن‌های Populus deltoides 77.51، P. deltoides 73.51، P. deltoides 69.55 و همچنین کلن دورگ P. x. euramericana 561.41. دیده شد. با توجه به نتایج این تحقیق که در شرایط طبیعی صورت گرفته است، اظهارنظر قطعی در خصوص معرفی کلن‌های کاملاً مقاوم نسبت به این گونه آفت، نیاز به مطالعات تکمیلی در شرایط کنترل شده دارد.