نقش کشاورزی حساس به تغذیه در امنیت غذایی و تغذیه ای
نویسندگان
1 استاد دانشکده اقتصاد و مدیریت کشاورزی دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/popsci.2021.283133.1086چکیده
امنیت غذایی یکی از مباحث مهم است که در سالهای اخیر مورد توجه برنامهریزان توسعه و سیاستگذاران قرار گرفته است. با توجه به اینکه فقر و امنیت غذایی دغدغه شماری از جمعیت جهان بوده و تغییرات اقلیمی بیشترین خسارات را بر آسیبپذیرترین اقشار وارد میکند، روشن است که بشر در چنین شرایطی به رویکردهای کشاورزی نیاز دارد. در راستای بررسی و تبیین جایگاه کشاورزی در امنیت غذایی این مطالعه با روش مبتنی بر مرور ادبیات نظری انجام شد. در این مقاله سعی شده است تـا ضمن مـرور اجمـالی بـر مفاهیم امنیت غذایی، امنیت تغذیهای، کشاورزی حساس به تغذیه و پیوند غذا-کشاورزی-تغذیه، به راهکارهای بهبود تغذیه از طریق کشاورزی پرداخته شود. نتایج بررسی نشان داد که تحقق امنیت غذایی وابسته به رویکردهای مختلفی از جمله رویکرد کشاورزی حساس به تغذیه میباشد که همزمان با توجه به افزایش کمیت و تنوع مواد غذایی به دسترسی به کیفیت موادغذایی بالاتر و سلامت آن برای رفع سوتغذیه نیز تأکید دارد. هدف کشاورزی حساس به تغذیه تولید غذای سالم و ایمن حاوی مواد مغذی ضروری و دسترسی مقرون به صرفه برای جمعیت روستایی و شهری است. بهمنظور پیاده سازی این رویکرد ظرفیتهای انسانی و سازمانی باید در کلیه سطوح و در سراسر بخشهای رسمی و غیر رسمی تقویت گردند. بنابر این توسعه کشاورزی حساس به تغذیه بهعنوان یک رویکرد پشتیبانیکننده از امنیت تغذیهای باید در دستور کار برنامههای توسعه قرار گیرد.