کارآیی شاخص های فاصله ای و تراکمی در برآورد الگوی مکانی درختان در جنگل (مطالعه موردی: جنگل تحقیقاتی بنه، استان فارس)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت مناطق بیابانی، واحد بین الملل دانشگاه شیراز
3 استادیار، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
4 استادیار پژوهش، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس
doi
10.22092/ijfpr.2012.107445چکیده
در مدیریت جنگل، آگاهی از ویژگیهای زیستشناختی و بومشناختی درختان در یک توده از اهمیت بالایی برخوردار است. نخستین گام در کسب این آگاهی، شناخت الگوی مکانی درختان است. بنابراین برای برآورد سریع و قابل اطمینان پراکنش مکانی درختان، باید از روشهای مناسب بهره برد. این پژوهش با هدف بررسی مقایسهای شاخصهای مهم و پرکاربرد فاصلهای و تراکمی در برآورد الگوی مکانی درختان انجام شد. برای این منظور یک توده خالص از درختان بنه در جنگل تحقیقاتی بنه استان فارس آماربرداری صددرصد شد. با استفاده از روش نزدیکترین همسایه، الگوی مکانی مطلق درختان تعیین شد. سپس با برآورد توزیع مکانی درختان با استفاده از شاخصهای مورد نظر، کارایی هر یک از آنها ارزیابی شد. الگوی مکانی مطلق درختان بنه در توده مورد بررسی، کپهای تعیین شد. نتایج نشان داد از بین شاخصهای تراکمی مورد بررسی، تنها دو شاخص پراکنش و ضریب ناهمگنی نتوانستند الگوی مکانی کپهای درختان بنه را تشخیص دهند. همچنین تنها دو شاخص ابرهارت و هینز در بین شاخصهای فاصلهای بکار رفته توانستند الگوی مکانی کپهای درختان بنه را برآورد نمایند. بهطور کلی، در این پژوهش شاخصهای تراکمی بهمراتب بهتر از شاخصهای فاصلهای عمل کردند که این موضوع باید در مطالعات آینده روی تودههای خالص بنه مورد توجه قرار گیرد.