استفاده از باگاس به‌عنوان جاذب رنگ اسید اورانژ7 از محلول آبی

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گرگان، گرگان، ایران

2 گروه علوم و مهندسی چوب و کاغذ، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

3 گروه علوم و مهندسی صنایع چوب و کاغذ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

doi
10.22092/ijwpr.2018.116170.1444
چکیده

پتانسیل استفاده از باگاس برای حذف رنگ واکنشی اسید اورانژ 7 از محیط آبی با استفاده از محلول رنگ مصنوعی بررسی شد. نتایج نشان داد که با کاهش pH و دما، کارایی جذب این رنگ افزایش می‌یابد و از طرف دیگر با افزایش غلظت رنگ در محیط، ظرفیت جذب بیشتر می‌شود. سرعت جذب رنگ توسط این ماده نسبتاً سریع است و در تمامی آزمون‌ها، غلظت تعادل در 20 دقیقة اول تیمار حاصل شد. مطالعات ایزوترم جذب با غلظت‌ های مختلف نشان داد که فرایند جذب این رنگ بر روی باگاس هم از مدل لانگمویر و هم از مدل فروندلیچ تبعیت می‌کند ولی مدل لانگمویر با ظریب همبستگی بیش از 99/0 بهتر از مدل فروندلیچ با ضریب همبستگی 98/0 است. با استفاده از مدل لانگمویر، حداکثر ظرفیت جذب این رنگ 56/18 میلی‌گرم بر گرم محاسبه شد که در مقایسه با سایر مواد لیگنوسلولزی مطالعه شده، مقدار قابل قبول و مناسبی است.