بررسی رابطه پراکنش جوامع گیاهی با ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک در لندفرمهای سطح مخروط افکنهها (مطالعه موردی: مخروط افکنه های جنوب غرب میامی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
2 استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
3 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
4 استادیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران.
5 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
doi
10.22034/gmpj.2020.118223چکیده
بررسی کمّی روابط پوشش گیاهی و عوامل محیطی ابزاری ضروری در تحقیقات مدرن بومشناسی پوشش گیاهی است. پژوهش حاضر به منظور شناخت و درک روابط اکولوژیک پوشش گیاهی مخروط افکنههای مورد مطالعه در جنوب غرب شهرستان میامی انجام شده است. بدین منظور 6 مسیر در شامل بالادست و پاییندست سطوح فعال و غیرفعال مخروط افکنهها انتخاب شد و در هر سایت (P1 تا P6) 1 ترانسکت 200 متری و در امتداد هر ترانسکت 8 پلات 8*8 متر در کانالهای سطوح فعال، کانالهای سطوح غیرفعال، میانابها و پشتههای بالادست و پاییندست هر سه مخروط افکنه مستقر گردید. از اینرو 44 پلات نمونهبرداری از پوشش گیاهی انداخته شد. سپس در داخل هر پلات اقدام به شناسایی گیاهان و تهیه فهرست گونههای گیاهی شده، درصد و تراکم تاج پوشش هر گونه در پلات ثبت شد. همچنین 48 نمونه خاک از عمق 0 تا 20 سانتیمتری برداشت شد و مورد آنالیز آزمایشگاهی قرار گرفت. پس از تعیین گونههای گیاهی غالب در لندفرمهای سطح مخروط افکنهها، با استفاده از تحلیل خوشهای پوشش گیاهی منطقه به 4 گروه طبقهبندی شد. در گام آخر به منظور بررسی رابطه بین عوامل محیطی و پراکنش جوامع گیاهی از روش آنالیز مؤلفههای اصلی (PCA) استفاده شد. نتایج نشان داد که عوامل محیطی بر استقرار و پراکنش موزاییکی جوامع گیاهی مؤثر است و مهمترین عوامل مؤثر بر تفکیک جوامع گیاهی درصد گراول یا رسوبات درشت، بافت خاک (درصد سیلت، درصد ماسه) و درصد نگهداشت آب در خاک میباشد.