پهنه بندی حساسیت اراضی حوضه مراغه به فرسایش خندقی با استفاده از روش تصمیم گیری چند شاخصهی فازی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور.
doi
10.22034/gmpj.2020.118240چکیده
حوضه مراغه یکی از زیر حوضههای رودخانه مزلقان میباشد که بخشهایی از آن به شدت تحتتاثیر فرسایش خندقی قرار دارد. این پژوهش با هدف پهنهبندی حساسیت اراضی به فرسایش خندقی در حوضه مراغه با استفاده از روش تصمیمگیری چند شاخصهی فازی انجام شدهاست. در این تحقیق با استفاده از عکسهای هوایی دارای مقیاس 1:40000 و عملیات میدانی، مناطق تحتتاثیر فرسایش خندقی شناسایی و با استفاده از عوامل سنگشناسی، شیب، جهت شیب، ارتفاع، فاصله از جاده، فاصله از آبراهه، کاربری اراضی، خاک، بارش و قابلیت اراضی اقدام به پهنهبندی حساسیت اراضی به فرسایش خندقی حوضه مراغه گردید. به این منظور عوامل موثر در نرم افزارهایILWIS و ArcGIS رقومی و برای تحلیلهای مبتنی بر تئوری مجموعههای فازی مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیلهای فازی با استفاده از نرم افزار Matlab7.1 در دو مرحله شامل تعیین توابع عضویت پیوسته فازی برای هر یک از طبقات عوامل موثر و همچنین عوامل موثر در وقوع فرسایش خندقی انجام شدند. نتایج اعتبارسنجی مدل نشان داد که حدود 87 درصد از خندق های گروه ارزیابی در طبقات با حساسیت زیاد و خیلی زیاد قرار میگیرند و رسوبات آبرفتی Qt1، اجزاء واحد اراضی 1،4،3 شامل فلاتها و تراسهای فوقانی، خاک های T.H.X و کاربری مراتع ضعیف به عنوان عوامل اصلی و سپس به ترتیب طبقه شیب 30%- 15، حداکثر بارش روزانه 4/26-7/23 میلیمتر با دوره بازگشت دو سال، فاصله 200 متر از آبراهه و جهت های غرب و جنوب بیشترین تاثیر را در ایجاد فرسایش خندقی حوضه مراغه داشتهاند.